Tjon og Von

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
P. T. Mallings Forlagsboghandel (s. 29-30).

 1. Det gjeng paa berre Tap og Tjon,
ſom tidt det hever gjenget;
me hava havt ſo mangei Von
og liten Fagnad fenget.
Det er no ſtundom ſo at ſjaa,
ſom ingen Rett var meir at faa.
Kvat ſkal ein Stakar kveda?
D’er tie Ting at harmaſt paa
og ingen Ting til Gleda.

 2. Ja, naar du ſer, kor Folket fer,
ſo maa du ofta fæla;
den verſte Narreſkap, ſom er,
er deira ſtørſte Sæla;
og det, ſom alltid dugde beſt,
er ſtundom det, dei, hata meſt.
Kvat ſkal ein Stakar tenkja?
Han er ſo van at vera lesſt
av Ting, ſom Hugen krenkja.

 3. No var det beſt at ſnu ſeg fraa
og lata Verdi daſsa.
All Daarſkap, ſom du ſtødt fær ſjaa.
var aldri verdt at andſa.

Du ſer, at Urett jamt er gjord,
og Lygner laupa ſud og nord.
Kvat ſkal em Stakar ſegja?
Det bryr ſeg ingen um hans Ord;
di kann han gjerna tegja.

 4. Men Verdi gjeng no att og fram;
det maa me alltid læra:
det, ſom i Fjor var Laſt og Skam
det kom i Aar til Æra.
Naar Leiken gjeng i beſte Lag,
ſo kjem det helſt eit Atterſlag.
Det kann ſo myket heppa.
Det endaa koma kann den Dag,
daa Retten fram kann ſleppa.


PD-icon.svg Denne teksten er offentleg eigedom av di forfattaren døydde for meir enn 70 år sidan.