Side:Nye testamente (1889).djvu/70

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


Jakob, Sevedæus’ Son, og Johannes, Broder hans, ſom og var i Baaten og bøtte Garni.
20 Og ſtrakſt kallade han deim; og dei forlet Sebedæus, Fader ſin, i Baaten med Leigefolket og fylgde honom.
21 Og dei gjekk inn i Kapernaum, og ſtrakſt paa Kviledagen gjekk han inn i Stemneſtova og lærde.
22 Og dei fall i Undring yver Læra hans; for han lærde deim ſom den, ſom hadde Velde, og ikkje ſom dei Skriftlærde.
23 Og der var i Stemneſtova deira ei Menneſkja med ein urein Ande, og han ropade og ſagde:
24 „Ei! kvat hava me med deg, Jeſus fraa Naſaret? Er du komen og vil øydeleggja oſs? eg kjenner deg og veit, kven du er, du Guds heilage.“
25 Og Jeſus trugade honom og ſagde: „Teg ſtill og far ut or honom!“
26 Og den ureine Anden ſleit honom og ſtreik høgt og for ut or honom.
27 Og dei vart forſtøkte alleſaman, ſo dei ſpurde ſeg imillom og ſagde: „Kvat er dette? kvat er det for ei ny Læra? for han byd endaa dei ureine Andar med Velde, og dei lyda honom.“
28 Og Ordet um honom kom ſtrakſt ut yver heile Umlandet i Galilæa.
29 Og ſtrakſt dei kom ut or Stemneſtova, gjekk dei inn i Huſet til Somon og Andreas ſaman med Jakob og Johannes.
30 Men Vermoder til Simon laag i Sott; og ſtrakſt fortalde dei honom um henne.
31 Og han gjekk og tok henne i Handi og reiſte henne upp; og Sotti ſleppte henne ſtrakſt, og ho ſtellte fyre deim.
32 Men daa det vart Kveld, og Soli gjekk ned, førde dei til honom alle deim, ſom hadde vondt, og deim ſom var forgjorde av vonde Andar.
33 Og heile Byen var komen ſaman utanfyre Dyrri;
34 og han lækte mange, ſom hadde vondt av ymſe Sjukdomar, og dreiv mange vonde Andar ut, og han let ikkje dei vonde Andarne ſaa tala; for dei kjende honom.
35 Og um Morgonen lenge fyre Dag ſtod han upp og gjekk ut og burt til ein Øydeſtad og bad der.
36 Og Simon og dei, ſom var med honom, ſette etter honom;
37 og daa dei fann honom, ſagde dei til honom: „Dei leita alle etter deg.“
38 Og han ſagde til deim: „Lat oſs ganga til dei næſte Smaabyarne, ſo eg kann tala der og; for dertil var det, eg gjekk ut.“