Side:Nye testamente (1889).djvu/323

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


til dette? Er Gud med oſs, kven er daa imot oſs?
32 Han, ſom ikkje ſparde ſin eigen Son, men gav honom fyre oſs alle, kor ſkulde han ikkje og giva oſs alle Ting med honom?
33 Kven vil klaga Guds Utvalde? Gud er den, ſom rettferdiggjerer.
34 Kven er den, ſom fordømer? Kriſtus er den, ſom fordømer? Kriſtus er den, ſom er daud, ja endaa meir, ſom og er uppvekt, ſom og er ved Guds høgre Hand, ſom og gjeng i Bøn fyre oſs.
35 Kven ſkal ſkilja oſs fraa Kriſti Kjærleike? Trykk elder Trengſla elder Forfylging elder Hunger elder Klædeløyſa elder Faare elder Sverd?
36 ſom ſkrivet er: „Fyre di Skuld verta me drepne all Dagen; me vart reknade ſom Slagteſauder.“
37 Men i alt dette ſigra me ſtorom ved honom, ſom elſkade oſs.
38 For eg er viſs paa, at korkje Daude elder Liv, korkje Englar elder Herrevelde elder Magter, korkje det Noverande elder de Tilkomande,
39 korkje Høgs elder Dypt elder nokon annan Skapning ſkal kunna ſkilja oſs fraa Guds Kjærleike i Kriſto Jeſu, vaar Herre.

9de Kapitlet.

 Eg ſegjer Sanning i Kriſto, eg lyg ikkje, daa mitt Samvit vitnar med meg i den Heilage Ande,
2 at eg heve ei ſtor Sorg og ein ſtendig Verk i mitt Hjarta.
3 For eg vilde ynſkja, at eg ſjølv var bannſtøytt fraa Kriſto fyre Brøderne mine, Skyldingarne mine etter Kjøtet,
4 dei, ſom ero Israelitar, ſom hava Barnakoret og Herlegdomen og Pakterna og Loggivningi og Gudsteneſta og Lovnadarne,
5 ſom hava Federne, og ſom Kriſtus er ættad fraa etter Kjøtet, han ſom er Gud yver alle Ting, velſignad i all Æva, Amen!
6 Det er daa ikkje ſo, at Guds Ord ſkulde hava misfallet; for ikkje alle dei ero Israel ſom ero ættade fraa Israel;
7 og ikkje ero Alle Abrahams Born, fyredi um dei ero hans Ætt; men det er ſkrivet: „I Iſak ſkal verta kallad deg Ætt;“
8 det er: ikkje Borni etter Kjøtet ero Guds Born; men Borni etter Lovnaden verta reknade honom til Ætt.
9 For dette er eit Lovnadsord: „Ved denne Tid vil eg koma, og daa ſkal Sara hava ein Son.“
10 Men ikkje berre det;