Side:Nye testamente (1889).djvu/314

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er godkjent


22 du, ſom ſegjar, at Ein ikkje ſkal drive Hor, driv du Hor? du, ſom ſtyggjeſt ved Avgudar, ranar du Heilagdomar?
23 du, ſom roſar deg av Logi, vanærar du Gud ved aa brjota Logi?
24 For Guds Namn vert fyre dykkar Skuld ſpottat millom Heidningom, ſom ſkrivet er.
25 For Umſkjering gjerer vel Gagn, um du held Logi; men bryt du Logi, ſo er di Umſkjering vorti til Fyrehud.
26 Derſom daa Ein med Fyrehud liver etter Logbodi, ſkal ſo ikkje hans Fyrehud verta reknad fyre Umſkjering?
27 Og den naturlege Fyrehud, ſom uppfyller Logi, ſkal døma deg, ſom med Bokſtav og Umſkjering bryt Logi.
28 For ikkje den er Jøde, ſom er det i ſyndo, og helder ikkje er det Umſkjering, ſom er det i ſyndo, paa Kjøtet,
29 men den, ſom er Jøde i løyndo, og Umſkjeringi paa Hjartat, i Anden, ikkje i Bokſtaven; ein ſlik heve Ros, ikkje av Menneſkjor, men av Gud.

3dje Kapitlet.

 Kvat Fyremun heve ſo Jøden? elder kvat Gagn er det i Umſkjeringi?
2 Myket i alle Maatar! og fyrſt daa det, at Guds Ord vart deim gjevet til Vareign.
3 For kor er det? um ſume var utrue, ſkulde daa deira Utruſkap gjera Guds Truſkap til inkjes?
4 Langt derifraa! lat helder Gud vera ſannordig, men kvar Menneſkja ein Ljugar, ſom ſkrivet er: „At du maa kjennaſt rettferdig i dine Ord og vinna, naar du heve Søksmaal.“
5 Men derſom vaar Urettferd ſyner Guds Rettferd, kvat ſkulo me daa ſegja? er daa Gud urettferdig, naar han fører Vreiden yver oſs? (Eg talar paa Menneſkjevis.
6 Langt derifraa! Korleides kann Gud daa døma Verdi?).
7 For derſom Guds Sannleike ved mi Lygn ſynte ſeg ovſtor til hans Æra, kvi vert eg endaa dømd ſom ein Syndar?
8 og ſkulo me daa ikkje (ſom me verta aatfunne fyre, og ſom ſume ſegja, at me lære) gjera det Vonde, at det Gode kann koma utav det? Yver ſlike er Domen rettferdig.
9 Kvat ſo? Hava me nokon Fyremun? Nei, ſlett ikkje; for me hava fyrr klagat baade Jødar og Grekarar fyre, at dei ero alleſaman under Synd,
10 ſom ſkrivet er: „Der er ingen Rettferdig, ikkje Ein helder;
11 der er Ingen, ſom er vitug; der er Ingen ſom ſøkjer Gud.
12 Dei er all avvikne; dei ero udugande vortne alle i