Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/94

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


78 Krok-K— Ein ktyp ikkje der, ſom ein kann ganga bein. i Det kryp at myket i ſagett Solſkin. Ktsk. Det krøkjer ſeg til Krok, ſom Krok ſkal vera. (B3ld.). El. Det lagar ſeg til Krok o. ſ. v. (F. Ex- s’lll —tCtt). D’er ingen Krok aat Erter-Aakren. so: um gaat sICtuc din om soaet om er at fmde). Smaal. (Wilſe). Mange Krokar gjera lange Vegar. (S. Ror). Ktspp. Ktoppen tenar, og Kroppen teerer. to— den kan for- tjene me et, men den forteeter ogſaa lllsskt); Ber eg Hroppen, ſo ber eg Krykkjorna med.(6sent1ia om at dette en vankyr Perſon,. Ktoſs. Krosſen um Krakken er maata Barnlyd. (o— Fiv- Bsrn omkting Stolen er ea vasſelig Faneilie). Bald. (Segnet lV, u0). Ktnbloa. Hug Krubba og liten Heſt vil ikkje hova. — Krnbbc: ſkal ikkje vera hsgre en Heſten. Naar Krnbba er tom, ſo bitaſt Heſtarne. Ktnlla. Naar den eine Krukka ſtoyter den andte, ſo brotna dei baada. Krukka gjeng ſo lenge til Kjelda, at ho kjem eingong havlaus heim. (Roget fkcmmcdt. S. oyttc). ktøkja. Ein ſkal ikkje krolja ſeg meir en ſo, at ein kann retta ſeg 1tppatter. “ Det ſkal tidlege krøkjaſt, ſom god Krok ſkal verda. (Ited). Ku (Kyr). Den ſom heve Kn, han fær vel Klave. Det verd ingen Ku av ein uppeten Kalv. Ei ſtor Ku treng ein ſtor Baas. Kollutt Ku fekk ikkje Horn (at ho ikkje ſkulde ſtanga). Tel.—Vaar Herre gav ikkje kollute KyrHorn. (Berg). — D’er godt, at ſtangviſe Kyr er kollutte. (Nordl.). Sknlde kollntt Ku hava Horn, ſo var det Baade aa vera Kalv. Trondh. (Selbu). Den kollutte Kui ſkulde aldri ſtanga den hornntte. D’er ill Ku, ſom ſtangar Kalven ſin. Som Kui gjeng ſyre, kjem Kalven etter. Gamle-Kui heve og voret Kalv.