Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/79

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


Hus-Hund 63 Hug (u’). Det veit Hug, ſom ikkje veit Ham. (0:IlltctDlzr ſaa duutt. at det ei har en Billie). Sdm. Der ſom er ingen Hug, er helder ingen Dug. D’er Hugen, ſom viſer Dugen. i-“: Den natut1iac i:i1l-ieuahed viſer hvad Cn duer til). Hugen dreg halve Lasſet. (Berg.). Naar Hugen er god, er Foten lett. D’er vandt aa ſaa den Hugen inn, ſom ute vil vera. D’er hollaſte Hugen, ſom kjem av ſeg ſjolv. D’er tungt aa leggja Hug til den, ſom legg ingen imot. Hugen er ſterk, og Handi er veik. Hugen varer lenger en-Dugen. Ogſaa-: Hugen gjeng ikkje burt med Dugen. (Tel.). Hugen ſer heile Verdi umkring. Hugen leikar ſo vida. (Landſt. 642). Hugnad. Der kann vera ſtor Hugnad i eit litet Hus- Hugnad heime er daglegt Gjeſtebod. D’er ein Hugnad i Harmen aa hava mange med ſeg. hugſa. Det kann ingen hugſa alt, ſom hender. Det ein ikkje hugſar, kan ein ikkje herma. Hund. Den ſom heve Hund, han ſlepp aa gøya ſjolv. D’er betre hava ein Hund til Bin en til Uvin. D’er godt aa hava ein Hund aa ſkulda paa. (Vald.) Hund gjerer Hunds “Gjerning. Han ſær ſjølv vera Hund, ſom med Hund ſkal bitaſt. Hund vil hava Hunde-Tugt. (Trondhj.). Ein“god Hund ſkal hava eit godt Bein. Gamall Hund er ikkje god aa narra. (Bald). D’er ill Hund, ſom ikkje goyr, fyrr han bit. D’er kleen Hund, ſom er rædd ein Hare. Terren Hund ſeet rivet Skinn. (Berg). — Ill Hund kjem haltande heim. Liten Hund kann og bita. Hunden maa vel murra; berre han ikkje bit. Naar den eine Hunden gøyr, ſo goya hine med. Ein ſkal ikkje ſjaa Hunden paa Haari. Hunden veit, kvat Skinn han ſkal riva.