Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/52

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


36 Ftcd — ftiſt Fram og tilbaka er lika langt. Han kjem vel fram, ſom koyrer i Make. (Berg). Han kjem fram, ſom høglege ſer. (:s— ſom fara mag-1ig). „Han kjem’e fram, ſaa i Hogdo fær’e“. (Jæd.). Ftcd. Den ſom kan hava Fred, ſkal ikkje vekkja Ufred- Den ſom Fred vil njota, ſkal ikkje Freden brjota. Den ſom ikkje vil halda Fred, fær hava Ufred. Det ’raader ingen fyre Freden aaleine. Ein fær ikkje lenger Fred, en Grannen vil. D’er beſt aa goyma Freden, medan ein heve honom. — D’er betre aa goyma Fred en gjera Fred. fteiſta. Den ſom litet freiſtar, han litet veit. Ein lyt myket ſreiſta fyre Foda ſi Skuld. Freiſtat er ikkje fnllgjort. Liten Freiſtnad gjerer liten Framgang. Ftende. D’er Skil paa Frendar og framandt Folk. D’er godt hava Frendar; d’er betre hava Viner. D’er vondt vera frendelaus, og verre vinarlaus. Fatige Frendar faa liten Vyrdnad. . ftetta (ee). Ein fretter mangt, um ein ikkje ferdaſt langt. D’er litet, ſom ikkje ſkal frettaſt. (S. ſpyrja). Sidſte Frettnaden er ſannaſte. fti. Han er ikkje ſri, ſom faſt er. D’er ingen ſo fri, at han fær gjera alt han lyſter. “ D’er betre vera ſri i framand Stad, en Træl paa Heim- ſtaden. ſria. D’er lett aa fria, naar ein veit, ein er velkomen. Den ſom friar til Pengar, ſpyrr ikkje etter Aldren. Friaren ſkal ſpyrja Øyrom meir en Augom. (Han ſkal høyra etter, kvat andre Folk ſegja). Fridd. Sumt ſkal vera til Fridd og Heider, ſumt ſyre rot o Veder. Sdm. (eftct S. eiatfiots Optegu.) med Riim i Bg Hs Sv2150 M ſklhaveſomtfo Hld F“ S t O ut. o .,: alt u t s O slt, Kom f3r Kulb og VK. Ein Kloeder). g ftiſk. Friſke Folk turva ingen Læk.jar.