Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/46

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


30 fsscu —-Fitubt Alt Fe er ſin Herre likt. (Jred.). — „Likt ſin Herre er alt Fe “. (Telnes’ „Rnpebcrr“, S. 84). ſegen. Han verd tvo Gonger fegen, ſom kviler paa ein Stein. FraJc-men m-ddcc1t— „Set deg paa Steid’n, ſaa vert’e du tvo Gaangje ſeien“. If. P. Son 1, 159: Han bliver tflſer glad, paaStenen ſiddet. D’er ſtygt vera ſegen av annan Manns Skade. — Den ſom ſegnaſt av annan Manns Tap, han er ein Gap. feiß. Han fell, ſom feig er, og —ikkje ſom ufeig er. (S. oya). — Den ſom ikkje er ſeig, dreg alltid undan. If. G. N. Bl:I:i kom üfeigu1n i hsI, ol: eld:i m5 fci8u1l’l for-da. Det verd alt feigt, ſom født er. Det veit ingen kvar den ſeige flakkar. (o— hena det er,fontfflſt ſkal d ). D’er o,ſta, den ufeige ligg, og den ſeige ſit ſyre Sengi. feit. Han verd ikkje alltid ſeit, ſom myket veit. Det feite vil alltid nppe fljota. Alt det feite flyt i Hop. (Hall). —— Det feite dreg det feite aat ſeg. Fela. D’er litet um ei Fela, naar Strengjerne er burte. Fela gjerer Foterne lette. Gomol Fela vil hava nye Strengjer. . Fenden. Der Fenden ikkje er ſjølv, der heve han Svei- uutUc ſiUe. (Mefi almindelig: Fa’en; uogle Steder: Feeen el. Fcen, i gamleSkrifter: Fenden; — egentlig: Fienden). Fter Fenden ein Finger, ſo tek han heile Handi. D’er ikkje verdt aa gjera Fenden ſvartare, en han er. ſengen. Fyrſt ſengen er meſt vyrd. Lett ſenget er lett gjenget. Det ſom er illa ſenget, det ſagnar ikkje lenge. Fetd. Det ſer no kvar ſi Ferd, ſom han er heime loerd. I Ferdom fær ein taka kvat ſom ſyre fell. Fet. Det verd mange Fet, fyrr Mili er full. Fyrſte Fetet koſtar meſt- Han er heppen, ſom aldri gjeng eit Fet faafengt. Fiende. Utan Fiende verd ingen Strid- , — -„’ — — s s-— — — s’“s — — .“’s 4 -