Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/41

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest




Engel. Det maa vera ein Engel, ſom ſkal ganga ulaſtad. (El. laſtfri).

Enkja. Ei Enkja veit meir en ei Gjenta.
Ei rik Enkja ſlepp aa ſyrgja lenge.
Den ſom fær ei Enkja, han fær nokot aa tenkja; den ſom fær ei Taus, han er ankelaus. (Berg.). Svenſk Den ſom tar en enkja, han får bord och bänkja och mycket pä tänkia. (Grubb 11, 22) Lignende i Danſk V. Syv, ll, 140).

Eple. Eplet fell ikkje langt ifraa Roti. (El. Treet). Eplet dett ikkje av, fyrr det er fullmoget. Dei ſtørſte Epli er ikkje alltid dei beſte. Væne Eple kunna og vera ſure.

erta. Det vil mange erta den, ſom illvoren er,
Ein kann erta ein god Hund, til han og vil bita.
D’er illt aa ertaſt med Bjørnen. (Han ſkynar ikkje Skjemt).

erva. Det veit ingen, kven annan ſkal erva. (Det gjeld um, kven ſom liver lengſt).
Den ſom erver minſt, kann eingong verda rikaſte.

eta. Ein ſkal eta, ſo ein liver, men ikkje liva berre ſyre Etingi.
Ein ſkal eta etter Loſten og drikka etter Torſten.
Den ſom vil eta, ſkal ſtræva. (El. arbeida). — Bil du eta med Lyſt, ſkal du ſtræva ſyrſt. (Vald.).
Mange vil eta og ikkje ſtræva; ſidan faa dei ſtræva og ikkje eta. Vald. (Vang’s Optegnelſer).
Han et’ myket, ſom litet fær. (Han et upp altſaman).
Den ſom et’ med Skrubben, fær bida med honom og. (Efter ei ſtort Maaltid faar man vente lenge paa et nyt).
Den ſom et’ lengſt, han liver lengſt. (Nhl.).
Den ſom ikkje et’ ſeg mett, han ſleikjer ſeg ikkje mett.
Ein et’ ſeg ikkje meir en mett, um ein er rik.
D’er Skam aa eta myket og leiva litet. (Nogle Steder: D’er ſtørre Skam aa leiva litet).
D’er ſtygt aa eta meir, en ein melter.
Den ſom heve etet ſeg ſjuk, fær faſta ſeg friſt.
Eta med Preſten og drikka med Heſten, det høver ikkje. (Om at faa god Mad, men kun Vand til at drikke). Hall.