Side:Fylgjesvennen.djvu/18

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


verda mistytt ſoleides, at me ſkal leita etter Trengſlor, ſkapa oſs Trengſlor, der dei inkje finnaſt, likſom Munkarne i gamle Dagar, ſom drog ut i Øydemarki og ſlo ſeg med Svipor og plaagad ſeg paa alle Maatar. Nei Trengſlorna koma nog av ſeg ſjølv, det gjeld berre um at taka rett imot deim. Og me kann vera gode Kriſtne, um me inkje kvar Dag hava Trengſlor. Det hadde Stefanus helder inkje. Og ſjaa paa Job, fyrr han vardt ſlegen! Daa kallar Gud honom ein god, gudfrygtig Mann, og likavel var han baade rik og glad og livde berre Fagnadagar. Og um me enn kann ſegja, at vaar Herre Jeſus Kriſtus, daa han gjekk hernede paa Jordi, hadde Trengſlor kvar Dag, og at me ſkal vera hans Fylgjeſveinar, ſo lyt me og hugſa paa, at det er uendleg Skil paa honom og paa oſs. Han var Guds Son, og me er Mannaborn, han bar Syndabyrdi fyre all Verdi, og me er frie fyre Syndabyrdi i Trui paa honom. Deſsutan kann du inkje vita, kvat Dag Trengſla kjem, daa Livet er langt. Det kann og finnaſt dei, ſom ſlett inkje faa ytre Trengſla, nettupp fyre di dei lengta ſo ſaart etter henne. So vil Gud røyna deim, um dei kann vera true utan Trengſla. Aalment verd det likavel, at ein lyt lida her i Verdi fyre Jeſu Namns Skuld; men ein lyt agta ſeg fyre at ſetja detta upp ſom ein Læreſetning paa den Maaten, at ein dømer andre, ſom inkje juſt hava Trengſla, til at vera laake Kriſtne elder ſlett inkje at høyra Jeſus til. Men dei ſom lida, ſkal hava den Trøyſt med ſeeg, at dei er paa ſame Vegen, ſom Kriſtus var, at dei er ſanne Fylgjeſveinar ſom Ste-