Side:Fylgjesvennen.djvu/12

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


fyre dei fatige, aldri ſtengjer Dyri fyre den, ſom laana vil, ſoſant du kann hjelpa honom, og han fortener at verda hjelpt, aldri ſyta, um det gjeng nogſo galet, men „elſka dine Fiender, og beda fyre deim, ſom forfylgja deg.“[1] Daa ſkal du heita Guds Barn, ſom er i Himmelen, daa ſkal du heita ein ſann Kriſten.

Og denne Vitning av Kriſtus baade i Ord og Gjerd, ho gjeld baade Mann og Kvende, ho ſkal ſigna alt Arbeidet ditt, og ho er ſo langt fraa at meinka elder ſeinka det fyre deg, at ho tvertum vil gjera det lettare. Naar du, ſom er Fiſkar, er ute i Baaten din og held Snøret; ligg det daa ſo langt undan, trur du, at koma til at tenkja paa Apoſtlarne, ſom var Fiſkarar ſo mange, at tenkja paa den ſtore Fiſkefarm, ſom dei ein Gong fekk, daa vaar Herre Jeſus ſagde det, at ſiga i Kne fyre honom, ſom Petrus, og ſegja: „Herre! gakk ifraa meg, for eg er ein ſyndug Mann,“[2] og likavel beda honom av ſin Naade velſigna ogſo Fiſkjet ditt. Elder naar du er ute og arbeider paa Marki, ligg det daa ſo langt undan, trur du, at tenkja paa honom, ſom all god og fullkomleg Gaava er ifraa, ſom gjev Regn og Solſkin og Grodr og ſo at beda til honom i Hjartat ditt um Lukka til det Aar, ſom ſtundar. Elder naar du ſer paa Vegen paa Kjerra di, ligg det daa ſo langt undan, trur du, at koma i Hug, korleides Gud no i ſo mange Aar heve latet deg fara vel aat og fram, og ſo takka honom fyre det og ſyngja ein Salmeſtubbe elder ei onnor god Viſa iſtaden

  1. Mt. 5, 44.
  2. Luk. 5, 8.