Side:Fylgjesvennen.djvu/11

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


ein ottaſt fyre at faa Namn av „Hengjehovud“ og verda utſkriken ſom ein av „dei vakte“. Hermed vere det inkje ſagt, at ein alltid framfyre Born av denne Verdi ſkal preika Kriſtum i Ord. Naar ein merkar, at Gudsordet er ſpillt paa deim, at det berre vilde øſa deim meir upp til Traaſs og Spott imot Gud, ſo ſkal ein tegja ſeg. Det er detta, Frelſaren kallar „at kaſta Perlor fyre Svin,“[1] ſom me inkje maa gjera. Men me maa paa ſame Tid vel agta oſs fyre at bruka dette Ord av Frelſaren til at orſaka og løyna vaar Leta med og vaar Ulyſt til at vedkjenna oſs Jeſum. Det gjeld her ſom alltid at fara aat med Apoſtel-Klokſkap, at vera „kloke ſom Ormar og meinlauſe ſom Duvor,“[2] at vera alt fyre alle, ſo ein iminſto kunde frelſa ſume.[3]

Og ſo var det det at vitna um Gud i Gjerd. At vitna um Gud i Gjerd, det er det ſame ſom at laga all Gjerdi ſi ſoleides, at kvar ein, ſom ſer paa henne, lyt ſegja, „han der er ein rett Kriſten.“ Naar ein Tjuv ſtel, og Folk ſtanda og ſjaa paa det, ſo er detta, at han ſtel, det ſame ſom at vitna um ſeg ſjølv fyre deim, ſom ſkoda paa: „eg er ein Tjuv!“ Likeins og med ein Kriſten, all hans Gjerd lyt vera eit Vitnesmaal um, at han er ein Kriſten fyre deim, ſom ſjaa paa. Og denne Vitning i Gjerd, ho ſkal ſyna ſeg i, at du alltid gjerer Skylda di og arbeider trutt, anten du ſo er Husbond elder Teneſtegut, for inkje nokot Arbeid er laakt, naar det verd gjort i Jeſu Namn. Og ſo ſkal ho ſyna ſeg i, at du er ſnild med Kona og Born, at du heve Umſut

  1. Mt. 7, 6;
  2. Mt. 10, 16.
  3. 1 Kor. 9, 22.