Side:Frelsaren.djvu/7

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


ſom det er, og dei tie Guds Bodord ſtanda der ſom Domen yver oſs. Og um me aldri ſo lenge og aldri ſo vel hadee ſett oſs inkje at ſynda meir, ſo laut me ſidſtpaa ſegja med St. Paulus: „det gode, ſom eg vil, gjerer eg inkje, men det vonde, ſom eg inkje vil, det gjerer eg[1].“ Naar ſo Boki kjem til og ſtadfeſter denne Røynſla vaar, ſo hava me inkje nokot meir at leggja imot, ſo lyt me berre vera med paa og underſkriva denne Domen yver oſs: „ſannelega, det bid inkje ein rettferdig Mann paa Jordi, ſom gjerer godt og inkje ſyndar.“[2] Og ſo fortel Boki oſs, at denne ſynduge Hug hava ma ervt fraa Foreldri vaare og desſe atter fraa ſine Foreldre og ſoleides uppigjenom Ætterna likatil det fyrſte Mannahjonet, Adam og Eva. „Ved eit Menne er Syndi innkomi i Verdi og ved Syndi Dauden, og ſoleides kom Dauden til alle Menne, i di alle ſyndad.“[3] Og David ſegjer: „ſjaa i Misgjerning er eg fødd, og i Synd heve Moder mi fenget meg.“[4] So er det daa inkje mogelegt fyre oſs at frelſa oſs ſjølve, naar med er dømde ſynduge radt fraa Moderliv av. Og naar det no til denne Erveſynd kjem alle dei openberre Synder, eg heve gjort gjenom heile mitt Liv, ſo verd galet verre. Eg merkar, eg ſtøyter mod Guds Logbok kvar Dag paa ein elder annan Maate, og det er ſkrivet: „forbannad vere kvar den, ſom inkje held ſeg til alt det, ſom ſkrivet er i Logboki, ſo at han det gjerer.“[5] So er daa kvart Mannaliv paa Jordi forbannat likafraa Fødſla av, ſoframt det inkje finſt Frelſe paa eikor Vis. Det er likſo umo-

  1. Rom. 7, 19;
  2. Præd. 7, 20;
  3. Rom. 5, 12.
  4. Salm. 51, 7.
  5. Gal.