Side:Frelsaren.djvu/18

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


nen paa Jordarike. Naar andre er rædde og korkje finna Fred elder Svevn, av di alt gjeng galet fyre deim, ſo er Kriſtenmannen logn og hugheil; naar andre reint gjeva ſeg upp i Orvon og ſukka og ropa og riva ſeg i Haaret, og inkje veit, kvar dei ſkal ſøkja Berging ifraa, ſo er Kriſtenmannen ſterk og glad og kann lova og ſyngja. Og alt dette kjem ſeg av di, at Kriſtenmannen inkje heve bundet ſeg ſo faſt til nokot her paa Jordi, at det ſkulde riva honom med ſeg, um det ſeig og ſlokknad. Han heve bygt ſitt Hus paa Berget, ſom er Kriſtus, han heve lagt Skipet fyre Anker i Himmelhamni. Men naar Kriſtenmannen er ſo ſterk, at inkje nokot kann vinna paa honom, naar han er ſo ſterk, at han kann vera frihugad og glad, medan alle andre er raadlauſe og rædde, daa var det vel verdt at vera ein Kriſtenmann. Men ſo lyt du elſka Kriſtus, Herren, meir enn alle Ting, og ſo lyt du takka honom fyre alt, ſom hender.

Og ſo var det det tridje, me talad um, det at fylgja honom etter. Var ein viſs um, alltid at elſka Kriſtum, ſom ein ſkulde, og alltid at takka honom, ſom ein ſkulde, ſo kom det av ſeg ſjølv detta at fylgja honom etter. Men daa me veit, at Mannen er veik og ſom tidaſte gløymer Kjærleiken til Gud fyre Kjærleiken til Verdi, ſo verd det inkje ſo beint helder. Korleides ein no ſkal ſyna det i eit og alt, at ein fylgjer Kriſtum etter, det ſkal eg nærmare utgreida i ei onnor Preika, ſom eg vil kalla Fylgjeſveinen. Her vil eg berre ſegja, at naar ein rett vil fylgja Jeſum etter, maa ein ingen