Side:Frelsaren.djvu/13

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


Frelſe, ſom ſkulde vera fyre alt Folket. Og Ordet er inkje ſoleides at mistyda, at kvar Mann ſkal verda ſæl, etter at Kriſtus er komen til Verdi, han vere ſo gudlaus og ſidlans han vera vil. „Gud vil, at alle ſkulo verda frelſte,“[1] men inkje alle vil verda frelſte av Gud. Det er ein viſs Frelſesveg, og utanfyre den Vegen finſt inkje Frelſe. Det gjeld ſoleides um at finne denne Vegen, at verda upplyſt um denne Vegen. Soleides laut Kriſtus, Herren, inkje berre vera Sonar og Sigrar, naar han vilde vera Frelſar, men han laut og vera Lærar. Heve han daa voret Lærar? Ja vel heve han voret det. Solenge han gjekk hernede paa Jordarike lærte han, etter at han var uppſtaden, lærte han, etter at han var faren til Himmels, lærte han. Paa Kvitſundagen ſende han den Heilage-Ande paa Apoſtlarne og Næmingarne, ſo dei vardt uppglødde av himmelſk Visdom og preikad Ordet fyre heile Mannamengdi fyre kvar i hans Tungemaal. So foor dei ut i vida Heimen og lærte, og i Kyrkja, ſom vardt grunnfeſt av deim, vardt det lært og verd det lært den Dag i Dag um Frelſesvegen, ſoleides ſom Kriſtus, Herren heve lært det ſjølv. Kvat er det ſo fyre Vilkor Frelſarmannen ſet fyre oſs? kvat er det, han krev av oſs, fyrr me kann faa Lov til at fylgja honom paa Sigersferdi hans? Jau det er fyrſt, at du lyt ſegja fraa deg alt ditt eiget, at du trur fullt og faſt, at du inkje kann gjera det minſte til Sæla di, korkje fraa elder til, men maa taka alt ſom ei Naadegaava, av Herren; dinæſt at du vil tru fullt og faſt,

  1. 1 Tim. 2, 4.