Gamle Grendi

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
P. T. Mallings Forlagsboghandel (s. 10-11).

 1. Tidt eg minneſt ein gamall Gard
med ſtore Tre og Runnar,
Vollar, Bakkar og Berg og Skard
og Blomſter paa grøne Grunnar.
Der eg hadde meg ſo godt eit Rom:
Hus og Mark med baade Bær og Blom
alt eg nøytte ſom ein Eigedom
med baade Lut og Lunnar.


 2. Der var Dalar og Lider nog,
der Lur og Bjøllor klungo;
Der var Ruſter og fager Skog,
der tuſund Fuglar ſungo.
Tett med Stova ſtod ei Bjørk ſo breid,
der hadde Skjorerna ſitt gamle Reid,
Staren ſong i kvar ein Topp, ſom beid,
og Erlor i Tunet ſprungo.

 3. Heima var eg ſo vida kjend
og ſlapp inn, kvar eg vilde,
i kvart Hus i den heile Grend,
um endaa Folket kvilde.
Der var Kjenningar i kvar ei Kraa
og naar eg ukjende Folk fekk ſjaa,
ſpurde eg radt, kvar dei var ifraa,
og dei var lika milde.

 4, Var det nokon, ſom der leid vondt
og vardt fyre Tap og Spilla,
braadt det ſpurdeſt um Bygdi rundt
og alle tykte, det var illa.
Ofta minneſt eg mi gamle Grend,
naar eg framand ut i Verdi ſtend,
heimlaus, frendelaus og litet kjend,
og likar paa Leiken illa.


PD-icon.svg Denne teksten er offentleg eigedom av di forfattaren døydde for meir enn 70 år sidan.