Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/75

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


Hetdiua-dette 59 Hetding. Det ſom held i Herdingi, det held ei Stand til. (Det ſom taaler den fyrſte Pryve, taaler ogſaa en mtnd12e). „ Naar det gjeld i Herd1ngi, ſo ſlepper Kjernngi. (DeFine234; med Fomerae .,öærtngaa“ og „ltjoringaa“). hetnta. Ein ſkal ikkje herma etter den ſom haltar; ein kann ſnart ſjølv faa ein ſaar Fot. Den ſom hermer, gjerer det ikkje betre, en det er. (o— Den ſom efter-at-er anbtes Maneret, gjar vera ſi-edvanlis væne end de ere). Henr. Ein lyt anten Herre vera elder Herre tena- Det kann ikkje alle Herre vera; det lyt einkvar Sekken ll:era. Ogſaa Alle vilja Her-re vera; ingen vil Sekken era. . D’er betre vera Herre i eit litet Hus en Træl i eit ſtort Ein god Herte fær viljuge Sveinar. Streng Herre fær ſtokkutt Velde. (Berg.). Ein ſaknar ein vond Herre, naar ein fær ein Vctte. D’er alt godt, ſom min Her-re gjerer. (Svotviis om En, ſom aldrig tilſtaar, at han har forſeet ſig). Det kann ingen tena tvo Herrar i Senn. Det romeſt ikkje tvo Herrar i ei Hit. (Bald.). Mange Herrar er liten Hugnad. Herrar og Farrar tala fritt. El. „hava frit Spraak“. (Jæd.). det tydſtc: Herren nnd Narren haben fret reden. Hos P. Svv 1,l35 Her-rer og Narrer have frit Svrog. Hoge Herrar faa ſjeldan høyra Sanning.—Hoge Herrar ſaa alltid høyra Holing og ſjeldan Sanning. Store Herrar hava lange Hender. (El. Armar). Store Herrar hava ſtore Drengjer. D’er leidt hava Herrar til Heſtedrengjer. (Wilſe). Jf. det

  rſonxGtzl13bhH3c3r til ſtalldrängiar, han für brntna häſtar och

D’er hogt Herre-bod, men hogre Guds Bod. Den ſom er med i Herre-Lag, fær nokot av kvart Slag. (Jæd ). Ligeſaa: Den ſom er med i Herre-Leik, fær no- kot av kvar Steik. Herremanns Born hava Herremanns Hug Her-remanns Vilje kann ſnart venda ſeg. D’er lang Herre-Reidſla. (o— Hertemcmds Ferd myket ſtor Fotdctc- delſe). Berg. .