Side:Frelsaren.djvu/20

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


til den høge Heimſtaden ſin. Lat oſs inkje gløyma, at det koſtad Blod og det Blodet av Guds eigen Son, fyrr Himmeldyri kunde verda upplati atter, Himmeldyri, ſom me hadde læſt ihop ved vaar eigen Traaſs og Ulydugſkap. Ja kjære Frelſarmann, verd inkje kjeid og leid av oſs, naar me endaa er trege og kalde og utakkſame, me ſom ſkulde hjartaglade triva Frelſen med baade Hender og lova oſs lukkelege kunde me koma til at lida fyre di Skyld. Verd inkje kjeid og leid av oſs, men tak oſs, ſom me er, fulle av Synd og Beilor. Di Kaapa av Kjærleike er fulla ſo ſtor, at ho kann gjøyma Syndamengdi, og du heve ſagt, at du er komen til dei ſjuke og inkje til dei heile. So tilgjev oſs daa alle vaare Synder fyre ditt dyre Blods Skuld, og tak mot oſs, naar me koma, og lat oſs ſaa vera dine Brøder og Syſter.

„Daa verd det Jol i Stova,
naar Jeſus han er min,
daa kann eg Herren lova,
ſom gav meg Sonen ſin,
daa ſmiler eg aat Verdi
med hennar Sut og Strid,
eg heiv ein Bror paa Ferdi,
min Frelſar ſterk og frid.

Lat Livſens Stormar truga,
eg vyrder deim ei no,
lat Storm og Armod kuga,
i Jeſus hev eg Ro,
han held meg trauſt i Armen
fram gjenom Strid og Haad,
Med Herrens Fred i Barmen
verd alle Vander ſmaa.“

Amen i Jeſu Namn! Amen!

————————