Det nye Testamente (1883-1889)/Judas' Brev

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Det norske Samlaget (s. 36-37).
 
J
udas, Jeſu Kriſti Tenar og Jakobs Broder, til dei kallade, ſom ero helgade i Gud Fader og gøymde til Jeſus Kriſtus:

2 Miskunn og Fred og Kjærleike vere med dykker i rikt Maal!
3 De Elſkade, daa eg gjorde meg all Umak med aa ſkriva dykker til um vaar ſameigne Frelſa, ſaag eg meg nøydd til aa ſkriva til dykker med Aaminning um aa ſtrida fyre den Tru, ſom ein Gong er yvergjevi til dei heilage;
4 For nokre Menneſkjor hava ſnikt ſeg inn, ſom longo fyrr ero uppſkrivne til denne Dom: Ugudlege, ſom misbruka vaar Guds Naade til Utugt og neitta den einaſte Husbonde, Gud, og vaar Herre Jeſus Kriſtus.
5 Men eg vil minna dykker, daa de ein Gong vita dette, um at Herren, daa han hadde frelſt Folket ut or Ægyptens Land, ſidan øydelagde deim, ſom ikkje trudde.
6 Og dei Englar, ſom ikkje heldt fast ved ſin høge Vyrdnad, men forlet ſin eigen Heimſtad, deim heve han haldet i Varetekt i ævelege Lekkjor under Myrkret til Domen paa den ſtore Dag;
7 Likſom Sodoma og Gomorra og Byarne der umkring, daa dei paa ſame Vis ſom desſe dreiv Hor og for etter framandt Kjøt, liggja der til eit Fyredøme, lidande dagleg æveleg Elds Refſing.
8 Lika eins er det med desſe, med di dei ganga i Draumar: Kjøtet gjera dei ureint, Herredøme vanvyrda dei, Høgvyrdnaden ſpotta dei.
9 Men daa Yverengelen Mikael trættade med Djevelen um Moſe Likam, vaagade han ikkje aa uttala ein ſpottande Dom, men ſagde: „Herren refſe deg!“
10 Men desſe ſpotta det, ſom dei ikkje kjenna; men det dei av Naturi ſkyna likſom dei vitlauſe Dyr, med det tyna dei ſeg.
11  Uſæle dei! for dei hava gjenget Kains Veg og hava kaſtat ſeg inn i Bileams Villa fyre Vinnings Skuld og ero øydelagde ved Koras Traaſs.
12 Desſe ero Skamflekkjer ved dykkar Kjærleiks-Maaltider, med di dei utan Blygſla ſitja i Gilde med dykker og fodra ſeg ſjølve, vatslauſe Skyer, ſom verta umdriune av Vindar, avlauvade, fruktlauſe Tre, tvo Gonger utdøydde, upprykte med Rotom,
13 ville Havbaaror, ſom ſkuma ut ſi eigi Skam, villfarande Stjernor, ſom Kolmyrkret er etlat i all Æva.
14 Men um desſe ſpaadde og Enok, den ſjaunde staa Adam, daa han ſagde: „Sjaa, Herren kjem med ſine mange tuſund heilage
15 til aa halda Dom yver alle og refſa alle ugudlege av deim fyre alle deira ugudlege Gjerningar, ſom dei i Ugudlegdom hava gjort, og fyre alle dei harde Ord, ſom dei talade imot honom, dei ugudlege Syndarar“.
16 Desſe ero dei, ſom knurra og klaga yver Lagnaden, medan dei fara etter fine Lyſter, og deira Munn talar ſkrøytande Ord, medan dei gjølande gjera Mannamun fyre Vinnings Skuld.
17 Men de, Elſkade, minneſt dei Ord, ſom fyrr ero talade til dykker av vaar Herre Jeſu Kriſti Apoſtlar!
18 For dei ſagde dykker, at i den ſidſte Tidi ſkal der vera Spottarar, ſom fara etter ſine ugudlege Lyster.
19 Desſe ero dei, ſom ſkilja ſeg ut, dei, ſom hava Saal, men ikkje Ande.
20 Men de, Elſkade, uppbyggje dykker ſjølve paa dykkar høgheilage Tru! Bede i den heilage Ande!
21 Halde dykker ſjølve i Guds Kjærleike, medan de venta paa vaar Herre Jeſu Kriſti Miskunn, til ævelegt Liv!
22 Og gjere Skilnad, ſo at de miskunna ſume,
23 men frelſa andre med Otte, rivande deim ut or Elden, ſo de hata jamvel den Kjolen, ſom heve vortet urein av Kjøtet.
24 Men honom, ſom er megtug til aa halda dykker uppe, ſo de ikkje ſnaava, og føra dykker lytelauſt fram fyre ſin Herlegdom i Fagnad,
25 den eine viſe Gud, vaar Frelſar, honom vere Æra og Storvyrda, Kraft og Magt baade no og i all Æva! Amen.