Denne siden er ikke korrekturlest
13
Præsultor choragus: dextram spado claudit anhelus,
Qui loculis servans exsecta crepundia eburnis,
Et voce & facie jacturam prodit anili.
Vestam in marmoreo quondam curare camino
300. Doctus, & advectis ignem succendere silvis,
Vulcani genitor, primam spectabilis urnam
Concutit, ac relique reprehendit vota cathedræ:
Et nunc municipis rationes ponere villæ
Oeconomo mandat, nunc pontificalia lustrat
305. Prædia, distentam sancto numismate pellem,
Hibernosque boves referens, messemque beatam.
Quo tondente gravis concivi barba sonabat,
Jam canonas didicit, sacroque ex ordine tondet
Rura sua, & proprios, mercedem forficis, agros.
310. Sed ne forte putes, gratis hæc munera posci,
Aut segnem duci vitam, vacuamque labore:
Maximus his labor est, unctam curare culinam,
Et bibere à sextâ præfixi limitis haustum,
Quem ratis advexit peregrina, & opinio præfert
315. Indigenæ, quamquam puros à fece liquores
Ac minus insanos patrium despumet ahenum.
Stat comes huic prægnans ardente fidelia Baccho,
Quod transmisisti generoso è palmite, Rhene,
Poclorum Rex Rhene, tuas nisi Sequana vires
320. Enervet, consors furtivi factus honoris.
Hæc inter studia, & jam stratæ prœlia mensæ
Prœlia narrantur Regum, cædesque virorum:
Quæ fuerit victrix acies, quot Svecia turmas
Miserit in campos Germanûm; & quidquid avarus
325. E proprio finxit sibi bibliopola cerebro,
Qui loculis servans exsecta crepundia eburnis,
Et voce & facie jacturam prodit anili.
Vestam in marmoreo quondam curare camino
300. Doctus, & advectis ignem succendere silvis,
Vulcani genitor, primam spectabilis urnam
Concutit, ac relique reprehendit vota cathedræ:
Et nunc municipis rationes ponere villæ
Oeconomo mandat, nunc pontificalia lustrat
305. Prædia, distentam sancto numismate pellem,
Hibernosque boves referens, messemque beatam.
Quo tondente gravis concivi barba sonabat,
Jam canonas didicit, sacroque ex ordine tondet
Rura sua, & proprios, mercedem forficis, agros.
310. Sed ne forte putes, gratis hæc munera posci,
Aut segnem duci vitam, vacuamque labore:
Maximus his labor est, unctam curare culinam,
Et bibere à sextâ præfixi limitis haustum,
Quem ratis advexit peregrina, & opinio præfert
315. Indigenæ, quamquam puros à fece liquores
Ac minus insanos patrium despumet ahenum.
Stat comes huic prægnans ardente fidelia Baccho,
Quod transmisisti generoso è palmite, Rhene,
Poclorum Rex Rhene, tuas nisi Sequana vires
320. Enervet, consors furtivi factus honoris.
Hæc inter studia, & jam stratæ prœlia mensæ
Prœlia narrantur Regum, cædesque virorum:
Quæ fuerit victrix acies, quot Svecia turmas
Miserit in campos Germanûm; & quidquid avarus
325. E proprio finxit sibi bibliopola cerebro,
