Denne siden er ikke korrekturlest
6.
Attonitæque metu. Sed paullùm à sede levata
Urania, & lacrymis manantia lumina tergens,
Talia voce refert: Tibi non injusta doloris
Caussa sedet, meritasque, Pater, consurgis in iras.
90. Sed tamen & nostram fata infelicia sortem
Exagitant, instatque pari discrimine damnum.
Nam quota pars hominum nulli parsura labori
Calce indefesso nostri fastigia montis
Exsuperat? quis Castaliâ se mergit in undâ?
95. Quis curat, loculos non expletura capaces
Per studia, atque inopes animum excoluisse per artes?
Unus divitibus Pluti qui crescit in hortis
Flosculus, ambrosiam spirans, panacea malorum,
Nepenthes vitæ, Rosa Nobilis, unicus ille est,
100. Quem plebs, quem studio quærunt ardente Quirites,
Cui nocturna inhiat nostri vigilantia secli.
At qui Pieriis sollers spatietur in arvis,
Et flores carpat, quos tempe Heliconia gignunt,
Rara nimis turba est. Plures penetralia rupis
105. Gorgoneæ, & sacri subjissent intima collis,
Indocti nisi dextra ducis, recti inscia callis,
Et sese regere ignari, puerilibus annis
Incautam secum raperet per devia pubem.
Nec tamen hinc animis antiquum dogma regendis,
110. Quod tenuêre patres, penitus discedere jussum est:
Nec disciplina exsilio est damnata: supersunt
Pristina Eleutheria, & multis imitabile ludis
Cecropium sua monstrat adhuc simulacra Lycéum.
At quantæ pueros pestes, quæ probra juventam
115. Exercent! quot sese ostendunt monstra scholarum,
Urania, & lacrymis manantia lumina tergens,
Talia voce refert: Tibi non injusta doloris
Caussa sedet, meritasque, Pater, consurgis in iras.
90. Sed tamen & nostram fata infelicia sortem
Exagitant, instatque pari discrimine damnum.
Nam quota pars hominum nulli parsura labori
Calce indefesso nostri fastigia montis
Exsuperat? quis Castaliâ se mergit in undâ?
95. Quis curat, loculos non expletura capaces
Per studia, atque inopes animum excoluisse per artes?
Unus divitibus Pluti qui crescit in hortis
Flosculus, ambrosiam spirans, panacea malorum,
Nepenthes vitæ, Rosa Nobilis, unicus ille est,
100. Quem plebs, quem studio quærunt ardente Quirites,
Cui nocturna inhiat nostri vigilantia secli.
At qui Pieriis sollers spatietur in arvis,
Et flores carpat, quos tempe Heliconia gignunt,
Rara nimis turba est. Plures penetralia rupis
105. Gorgoneæ, & sacri subjissent intima collis,
Indocti nisi dextra ducis, recti inscia callis,
Et sese regere ignari, puerilibus annis
Incautam secum raperet per devia pubem.
Nec tamen hinc animis antiquum dogma regendis,
110. Quod tenuêre patres, penitus discedere jussum est:
Nec disciplina exsilio est damnata: supersunt
Pristina Eleutheria, & multis imitabile ludis
Cecropium sua monstrat adhuc simulacra Lycéum.
At quantæ pueros pestes, quæ probra juventam
115. Exercent! quot sese ostendunt monstra scholarum,
