Side:Nye testamente (1889).djvu/507

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


14 Men um desſe ſpaadde og Enok, den ſjaunde staa Adam, daa han ſagde: „Sjaa, Herren kjem med ſine mange tuſund heilage
15 til aa halda Dom yver alle og refſa alle ugudlege av deim fyre alle deira ugudlege Gjerningar, ſom dei i Ugudlegdom hava gjort, og fyre alle dei harde Ord, ſom dei talade imot honom, dei ugudlege Syndarar“.
16 Desſe ero dei, ſom knurra og klaga yver Lagnaden, medan dei fara etter fine Lyſter, og deira Munn talar ſkrøytande Ord, medan dei gjølande gjera Mannamun fyre Vinnings Skuld.
17 Men de, Elſkade, minneſt dei Ord, ſom fyrr ero talade til dykker av vaar Herre Jeſu Kriſti Apoſtlar!
18 For dei ſagde dykker, at i den ſidſte Tidi ſkal der vera Spottarar, ſom fara etter ſine ugudlege Lyster.
19 Desſe ero dei, ſom ſkilja ſeg ut, dei, ſom hava Saal, men ikkje Ande.
20 Men de, Elſkade, uppbyggje dykker ſjølve paa dykkar høgheilage Tru! Bede i den heilage Ande!
21 Halde dykker ſjølve i Guds Kjærleike, medan de venta paa vaar Herre Jeſu Kriſti Miskunn, til ævelegt Liv!
22 Og gjere Skilnad, ſo at de miskunna ſume,
23 men frelſa andre med Otte, rivande deim ut or Elden, ſo de hata jamvel den Kjolen, ſom heve vortet urein av Kjøtet.
24 Men honom, ſom er megtug til aa halda dykker uppe, ſo de ikkje ſnaava, og føra dykker lytelauſt fram fyre ſin Herlegdom i Fagnad,
25 den eine viſe Gud, vaar Frelſar, honom vere Æra og Storvyrda, Kraft og Magt baade no og i all Æva! Amen.