Hopp til innhold

Side:Munch Ephemerer.pdf/92

Fra Wikikilden
Denne siden er korrekturlest
Kysses halvt af Voven södt,
Halvt af Popler indelukt.
Over Husets blanke Tag
Fölger Maanen Skyens Flugt.
I det nordre Vindve hist
Er ei endnu Lyset slukt:
Bag det hvide, tynde Flor
Svæver let en Skygges Flugt.
Kunde jeg min Tankes Magt
Som en kraftig Vinge brugt –
Sad jeg bag Gardinet nu,
Plukked Livets bedste Frugt.

IX.

Baaden vugges paa den maaneblanke Flade,
Langs de brune Sider glider Voven hen,
Ned i Bunden, paa de törre Blade,
Halvt den skjönne Glut er soven hen.
Mod den hvide Pande, mod de blöde Lokker
Böier jeg mig dybt, forvoven hen –
Alt er stille, kun de fjerne Klokker
Klinge sagte over Skoven hen.
Turde jeg i denne tause Aftenscene
Aande let et Kys her oven hen!
Modig kun! jeg er jo ganske ene
Medens Baaden driver doven hen.'

X.

Hver Aftenstund min Pige sang
Fra Hjörnevindvet ud mod Havet,
Min Sjæl ved disse Toner hang,