Side:Martyra.djvu/74

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


Men her fek han motstand fraa ei magt som han minst hadde venta motstand fraa. Arbeiarane hev kvar gong ei maskin hev vorte opfunna, set paa det med vonde augo. Instinkte hev sagt dei, at som samfunde no er, vilde maskinene skae dei aa ikkje gagne. Paa ein maate hev dei havt ret. Kvar ny maskin hev gjort arbeisfolk brølause. Den arbeiskrafta som maskinene hev spart in, hev einast kome fabrikeigarane tilgoe. Arbeismannen hev berre havt skae. Vistnok hev arbeistia vorte stuttare enn ho va før. Men so er arbeie so mykje meir einsidigt aa hart aa helseslitande, at det gjeng op i op. — Me skal altso ikkje undras paa, at arbeiarane hev reist seg mot det som i det fyrste gjore so mange brølause aa som i lengda helder ikkje hev letta dei. Det galne er berre, at harmen skulde gaa utover slike som ikkje fortente det, men som meinte det væl.

Opøste arbeisfolk braut seg in i verkstaen aat Thimonnier, braut sund alle maskiner aa jaga Thimonnier paa flugta. Han laut reise attende til Amplepuis.

Tvo aar etter tok han til Paris att aa dreiv som svein med maskina si, som han jamt stelte aa vølte paa. Men naar tvo aar va gaat sto han tom hendt aa maatte ta landevegen heimatt med maskina paa ryggen, aa livnærde seg paa vegen ved aa syne maskina for folk.