dande etter. Han vilde helder venta, til dei kom, og so hadde han noko aa sjaa etter nedi vegjerne endaa, han. Han hadde ein vaksen bror, som dei venta heim i kveld. Han var paa landbruksskule i nærleiken av byen. Han far hadde kjøyrt nedyver vatne tidleg i dag for aa ta imot han, og no maatte dei vel snart vera ventandes. Tru det ikkje var dei, som kom der nedpaa isen no — der kom ein kjøyrar med slik fart.
Jau sjaa no krøkte han paa land og uppetter vegen aat grendi. Hjarta tok radt til aa banka av gleda i bringa hans. Tenk han Morten koma! Korleis tru han saag ut no, han hadde vore burte so lengje? Og so det han hadde lova aa kjøpa til jol aat honom
.. Daa han var heime tidleg i sumar, hadde han fortalt um nokre rare, raude steinty-soldaterar, han hadde seti eit kraambudvindauga i byen, og lova aa kjøpa ein sovoren aat han til
