Denne siden er ikke korrekturlest
laut han sitja, orten og alle hine saag det raude e hans. Det vart uklaart for augonan smaka snaudt jolegrauten meder paa, som han hadde gledt seg vikevis.
— Ein timer tvo etter hadde han lagt seg; lg Laurits laag saman i ein liten enk i stova. Han hadde sote ma. i omnskroi heile tidi ette dei , og utan eit ord klædt av seg.
Og dette vekvelden, verkeleg jolekvelden..! var uraad aa halda graaten le Han braut fram stil og saar, arorne stridrann. »Stakkar, graat no lenger; d'er ingen, som skal vonde paa deg no, sa ho mo klappa han paa haare og breidde yver han. »Men no ser du, korlet gjeng, naar du ber deg soleis . Han svara ikkje, berre breidde at hovude og freista aa gloyma seg sig all verdi.
