Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/82

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


66 Høgferd-ill Det kann ikkje alle ſitja høgſt; det lyt einkvar ſitja nedſt og. Høgferd. Det høver ikkje Høgferd til 2lrmod. Høgferd koſtar meir en ho er verd. (Iſ. Velferd). Høgtid. Det kann ikkje vera all Tid Høgtid. Høgtidi varer ikkje Vika ut. (Ia2d.). høla.“ D’er illt aa høla den, ſom ein hatar. Høling er vel høyrande, men litet gøymande. (Smigct Hatt ſig vel høre, men er lidet verd at agte). Hnna. „Naar Høna heve ſkrapat, ſo ſer ho paa Kloi. God Wtlſe:„Naar 0ønen har ſparket, o. ſ. v. ned Fortlating: Den fatt1se maa ſtrax gril-et1l det han har fortIent). „ — . Den ſom heve Høna, ſkal og hava Eggi. Kloke Høns knnna og verpa ute. (Joed.). D’er beſt aa høya, medan Soli ſkin. me-Maic1:—y the um shises).—llnderledesiHall.: „Dæ æ beſt aa høkle, moe Sol’e ſkin“, o: Ved-ſi at,gaac (c1. me afſted), medens Sol er oppe- høyta.. Han ſkal høyra grant, ſom vil ſegja ſant. Ein ſkal baade høyra rett og føra rett. (Berg.). Iſ P. Syo: Fraa Hmlſe gjøt vrang Fremſørelſe. Høyra og ikkje hugſa er faafengt. D’er mangt ein ſkal høyra og ikkje herma. Ein ſkal myket høyra, fyrr Øyro detta av. ogfsa— Ein maa myket høyra, fyrr ein misſer Øyra. (Mandal). Di meir ein høyrer, di meir ein gløymer. Høyring er god, men Sjaaing er endaa betre. høya. vEhi1e Idn. Jdn fødet Mannen ſin. (o— Flittistlltbeide:tc-tstſiuMaut-). udta1t ſom oiiim „Jin føde Mannen fiin“. Sdm. ill. Han er ill, ſom inkje godt vil ſjaa. D’er leidt vera ill, naar ingen er rcedd. (Berg). Jll veit, kvar utru bur. El. Jller veit kvat utruer bnr. (DeFine 236).z