Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/43

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er ikke korrekturlest


Fagnad-Fant 27 Fagnad. Ein ſtor Fagnad kann ſnart faa Ende. El. Stor Fagnad er ſjelden lang. Fyrſte Fagnaden er litet ſoetande. (vos V— Svv: „Fytfte Clcede har iutct at ſCde“.) Det kann vel koma Fagnad i Fatigmanns Hus. (Og Sorg under Silke-Klcede). fal. Han er ikkje fal, ſom faſt er. Ein fær ikkje meir, en ſom falt er- fala. Han lyt fala, ſom faa ſkal. (El. ſom hava vil). Den ſom ikkje falar, han ikkje fær. “ Han falar ſom treng, og ſegjer nei ſom ikkje vil. (Berg). El. Han fær fala, ſom trengd er, og neitta, ſom ikkje heve Raad til. (Hall. med Formen „neike“ for neitta). Fall. Der er Fall fyre kvar Manns Dyrr. (Berg.). Eit litet Fall heve og ſin Faare- Uventat Fall er alltid verft. — Der Foten er tryggaſte, er Fallet ſtyggaſte. ſalla. D’er ſnarare gjort aa falla en aa reifa ſeg. D’er vondt aa falla; d’er verre aa vilja liggja. Det fell ikkje alt, ſom hallar. El. ſom ſnaavar. D’er ingi Skam aa falla fvre ei Kjempa. Det kann ymiſt falla millom Hand og Mnnn. Ell. Der er Fall imillom H. og M. (—= Maten er ikkje viſs fyrr i Munnen). Der Folk hava fallet fyrr, kann endaa ymſe falla. — Fallen Mann ſkal ingen ſpotta. gals. D’er ofta Fals under fagert Skinn. (Nordl.). ei ſegja um Fals: det ſlær ſin Her-re paa Hals. El. Svik og Fals vil ſlaa ſin Herre paa Hals. Fang. Eit Fang er inkje Legomaal. (En Omfmc1k— er intet . 8cietmaa1). Hall. fanga. Ein fangar ingen Fugl med berre Handi. Ein fangar ikkje den Fuglen, ſom ein ſkrcemer. „ Det verd ingen fangad, der han ikkje finnſt. Fant. D’er Skil paa Fant og Fagnamann. (Berg.).