Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/38

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest



Det er oſta Dygdi bur, der ingen trur.
Dygdi ſyner i Motgangen meſt.
Dygd er beſte Heimanſylgja.
Dygdi gjeng ikkje altid i Arv. (El. —i Erve).

dylja. D’er ikkje verdt aa dylja det ſom Folk vita ſyrr.
D’er ſeint aa dylja det kvar Mann veit.

dyr. Det dyraſte vil vera det kjaeraſte.
Dyrt og godt er ingen til Spott.
D’et alltid for dyrt, ſom ikkje duger.

døma. Det dømer kvar etter ſit Vit.
D’er vandt aa døma i ſi eigi Sak.
D’er vandt aa døma andre, naar ein er ſakad ſjølv.

døya. Eingong døya ſkal alle Mann.
D’er betre aa døya med Æra en liva med Skam.
Han døyr ſom er ſeig, og liver ſom er feig. (DeFine 225.)
Det døyr no ingen av ſtore Ord.
Ein døyr ikkje av Smellen, naar ein ikkje fær Skotet.

E.

Egg. Den ſom vil hava Egg, fær ikkje hata Høna.
Eit halvt Egg er betre en tome Skalet.
Uvorpne Egg er uvisſe Fuglar. (El. Kyklingar).

eggja. D’er illt aa eggjaſt med ſin Yvermann.

eiga. D’er betre aa eiga enn alltid leiga.
Han ſkal myket eiga, ſom alt ſkal leiga. (ɔ: Han maa have noget at betale Leien med). Hard.
D’er betre aa eiga en aa ynſkja.
Det veit ingen kor myket han eig, fyrr han ſkal flytja.
Den ſom ſjølv eig, han ſjølv raader.
D’er illt fyre den, ſom med ein ſkal eiga, og med ein annan ſkal ala. (D. e. ſom avler med den ene og avfoſtrer med den smden, nemlig i et nyt Ægteſkab). Hard.