Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/36

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest



Han dett ikkje ned, ſom ſit i laagt Saete. (Vald.).
Det dett ikkje alt, ſom glett. — D’er Skil paa etta og gletta. (ɔ: glide).

djup. Det vil ikkje vera djupt, der Kraaka ſkal vada.
Ein kjem ikkje djupare en aat Botnen.

Dom. Det maa vera god Dom, ſom alle ſkal vera nøgde med. El. —ſom ingen ſkal anka paa.
Ein rang Dom feller Domaren ſjølv.
Den ſame Domen, ſom ein legg paa andre, fær ein leggja paa ſeg ſjølv.

Dotter. Ein kann ikkje baade giſta Dotter ſi burt og hava henne heime.
Dotteri gjeng i Moer-ſin Serk, og Sonen gjerer Faer-ſitt Verk. (Leem’s Optegnelſer).
Den ſom vil hava Dotteri, fær tala vænt med Moderi.

draga. Den ſom myket ſkal draga, fær ikkje fara ſort.
Det er lett aa draga, ſom løyp av ſjølvo ſeg.
Det nye dreg, og det gamle held atter. (ɔ: Det nye kan om tillokkende, men det gamle holder faſt).

Draum.
Ein god Draum er ſnart gløymd.
Draum og drukken Manns Ord er like.
Draumen er ſom Straumen (ſtundom mot og ſtundom med).

Drav. Den ſom legg ſeg i Dravet, verd upp-eten av Svinom.

Dreng. Den ſom ikkje heve Dreng, fær tena ſeg ſjølv.
Ein god Dreng verd ein god Husbonde.
Ein god Dreng ſkal ein maatelege driva.

drikka. D’er illt aa drikka, ſom illa er bryggjat.
Ein drikk ſo godt av ſmaa Bekkjer ſom av ſtore.
Di lenger ein drikk, di meir ein tyrſter.
Ein Drikkar føder ſeg, men ein upp-etar aldri. Hall. (Sögnir S. 85). Imidlertid hedder det ogſaa: Det verd Mann av ein Etar, men aldri av ein Drikkar. (Ryf. Trondh.).

Drope (o’). Ein Drope er ingen Drykk.
Den eine Dropen dreg den andre etter ſeg.