Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/31

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest



brøyta. D’er leidt aa brøyta, naar vel gjeng. (D’er vondt aa venda, naar alt gjeng vel).
Brøyting er ingi Bøting. (ɔ: Forandringer er ikke altid Forbedringer.)
Bu. Eit ſatigt Bu er betre en inkje. — Eiget Bu er alltid beſt. —Jf. Heim.
Litet Bu er lett aa bhta. (El. ſkiſta).
Det ſyner paa Buet, kvat Bonden er.
bu, v. Der ein bur, er ein bunden.
Han bur illa, ſom bur paa alle Stader.
Den ſom ſkal byggja og bu, kann misſa baade Ukſe og Ku. (De Fine 288, med Forklaring: „Den det noget har, miſter og noget“).
Buhund. Det verd ikkje god Buhund av ein Vargunge. Trondh.
Buk. Ein ſtor Buk tarv ſtor Sluk. (Hall.).
Turfte ein ikkje Buken fylla, ſo kunde ein Baket ſitt gylla. (Sætesd.) Danſk: Var ikke Bugs Fylde, da kunde maa ſin Bag ſorgylde. (B. Shv 1,12l).
Bukk. Ein kann ſadla ein Bukk, til han verd ſo høg ſom ein Heſt (Wilſe).
Bakken veit, at han heve Horn.
Eldſte Bakkarne hava hardaſte Horni.
Ein ſkal ikkje taka Bakken etter Hornom. (Berg. — D’er ikkje beſte Bukken, ſom heve høgſte Horni.
Bumba. Han treng ei ſtor Bumba, ſom Livet or ein annan ſkal ſtunda. ɔ: Man behøver et stort Madskriin, hvis man ſkal oppebie en Mands Død, for at ſaae Beſtillingen eſter ham). Sdm. — S. nøyta. —
bunden. Den ſom er bunden, fær bida.
Han er bunden, ſom Barn ſkal bera.
D’er vondt fyrr ein bunden Hund aa bitaſt.
Bur. Det ſit ingen Fugl ſo godt i Bur, at han ei ſat helder ute.
D’er ſeint aa ſtengja Buret, naar Fuglen er ſlogen.
burte. Det er ikkje burte, ſom koma kann.