Side:Ivar Aasen - Norske Ordsprog.djvu/27

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest



Bjørn og Bjørnemann heve ikkje ſame Meining. (DeFine 229. Ogſaa i Leem’s Qvtegnelſerſ).
Bjørnen er ikkje god aa binda. (DeFine 234).
Bjørnen heve tie Manns Vit og tolv Manns Styrke.
Naar Bjørnen kjem, ſo gløyma vel Stutarne aa ſtangaſt.
Ein ſlær ikkje Bjørnen, fyrr han er daud. — El. Faa fyrſt Bjørnen, og flaa ſo Hudi. — Ein ſkal ikkje ſelja Hudi av Bjørnen, fyrr han er fangad.
blaaſa. D’er faaſengt aa blaaſa mot Vinden.
D’er betre aa blaaſa paa en brenna ſeg.
Ein fær ikkje blaaſa, ſo Belgen rivnar.
blind. Han er blind, ſom er boklaus. (Tel. med den Mening at hvad man ikke har opſkrevet, vil man let have glemt; ſaaſom i Regn- ſkabsſager).
Naar blind leider blind, ſo falla dei i Grefti baade.
D’er vandt fyre den blinde aa doma um Literne.
Han er blindaſte, ſom ikkje vil ſjaa. (Wilſe).
bliſtra. ’D’er ute med Bliſtringi, naar Leparne er av.
Egentlig: „Dæ æ taa-gjort mæ Pliſtringen, daa Børridn era burte“. Hall. (Søgner 85).
bljug. Alt for bljug kjem ingenſtad fram. — Alt for blaud kjem atter ſnaud. Jf. Tydſk— Biddes Herz freit nimmer um ein schön Weib.
Det er ſume for bljuge, og ſume for drjuge.
Blod. Vondt Blod gjerer Klaade.
Blodet er aldri ſo tunnt, det ei er tjukkare en Vatn.
Blom. Ein Blom gjerer ingen Krans.
Det veks ikkje Blomar paa alle Kviſter.
Naar Blomen er vænaſte, vil han visna.
blygjaſt. Han blygjeſt ikkje, ſom apaſt vil.
Der ſom er ingi Blygd, er liti Dygd.
Blygſla er Ungdoms Pryda. (El. Barne-Pryda).
Blygſla er Fatigmanns Skade. (Jf. Tydſk: Scham iſt des Armen Unglüd).
Bløyta. Ei Bløyta gjerer litet; ei Røyta er verre. (ɔ: „En kort Gjennemblødning ſtader lidet; en lang fkader meget.)
Det kjem ei Bløyta etter Blaaſtren.