Denne siden er korrekturlest
Thalia.
Borgararne.
So gjekk den grannvare Sonen undan den ublide Tala;
medan heldt Faderen fram paa same uppøste Visi:
»Det, som ikkje er inne i Menneskja, kjem ikkje helder
ut or henne, og ei fær eg sjaa det, av Hjarta eg ynkste:
Sonen skulde ei verta som Faderen berre, men betre.
For, kva var vel eit Hus, kva vøre Byen, naar ikkje
alle traadde med Hugnad etter aa fjelga og skipa,
fremda og nya og, som Tidi og Utlandet lærer!
Mannen skal daa ei just renna upp som Soppen paa Marki,
rotna som Soppen fort paa Staden, der han er vaksen,
utan at Faret det tér etter det, han hev verkat i Livet!
Ser ein daa grant paa Huset, kva Mann han er, han, som eig det.
liksom ein dømer um Styret, so snart ein ser berre Byen.
Der, som Murar og Torn er til Nedfalls, der Lorten fær liggja
kringum i alle Gator og stappast saman i Greftom,
der, som Steinen riser aa Ende og ikkje vert sett att,
medan heldt Faderen fram paa same uppøste Visi:
»Det, som ikkje er inne i Menneskja, kjem ikkje helder
ut or henne, og ei fær eg sjaa det, av Hjarta eg ynkste:
Sonen skulde ei verta som Faderen berre, men betre.
For, kva var vel eit Hus, kva vøre Byen, naar ikkje
alle traadde med Hugnad etter aa fjelga og skipa,
fremda og nya og, som Tidi og Utlandet lærer!
Mannen skal daa ei just renna upp som Soppen paa Marki,
rotna som Soppen fort paa Staden, der han er vaksen,
utan at Faret det tér etter det, han hev verkat i Livet!
Ser ein daa grant paa Huset, kva Mann han er, han, som eig det.
liksom ein dømer um Styret, so snart ein ser berre Byen.
Der, som Murar og Torn er til Nedfalls, der Lorten fær liggja
kringum i alle Gator og stappast saman i Greftom,
der, som Steinen riser aa Ende og ikkje vert sett att,
