Denne siden er korrekturlest
Men du talade so i venlege djuptenkte Ordlag:
Huset ligg nedre. Vert verande her og hjelp meg aa byggja
uppatter, so fær eg hjelpa Fader din att i Staden.
Ikkje eg skynade deg, til dess at du Moder di sende
burt til Far min, og snart var det glade Festarmaal skipat.
Enno i Dag eg minnest heppi dei halvbrende Bjelkar,
tykkjest enno sjaa Soli renna forvitneleg fager;
Dagen gav meg daa Husbonden min, og den fyrste Tid i
villaste Øyda ho gav meg Ungdoms-Sonen min ogso.
Di lyt eg lova deg, Hermann, naar du med reinhugad Truskap
tenkjer paa Gjenta di no i desse tungsame Tider,
og naar du vaagar aa fria med' alt er Ufred og Øydnad.«
Huset ligg nedre. Vert verande her og hjelp meg aa byggja
uppatter, so fær eg hjelpa Fader din att i Staden.
Ikkje eg skynade deg, til dess at du Moder di sende
burt til Far min, og snart var det glade Festarmaal skipat.
Enno i Dag eg minnest heppi dei halvbrende Bjelkar,
tykkjest enno sjaa Soli renna forvitneleg fager;
Dagen gav meg daa Husbonden min, og den fyrste Tid i
villaste Øyda ho gav meg Ungdoms-Sonen min ogso.
Di lyt eg lova deg, Hermann, naar du med reinhugad Truskap
tenkjer paa Gjenta di no i desse tungsame Tider,
og naar du vaagar aa fria med' alt er Ufred og Øydnad.«
Faderen svarade daa og sa' helder braadt men med Blida:
»Bra' nog er Huglaget visst, og Fortelnaden din, vesle Kona,
han er sannferdug, for so hev alt gjenget til som du sa' det.
Men, sjaa, betre er betre. Det skal ikkje alle fraa nyo
lika som me taka til uti alt baad' i Liv og i Lagning.
Ikkje skal alle slita som me og andre laut gjera.
Aa, kor heppen er han, som fær fraa Fader og Moder
velstellte Huset, og som kann fli det med Frægd og med Framgang!
Tungt er Tiltaket jamt, men tyngst vil Busetningi vera.
Mangt lyt Menneskje ha', og allting dyrkast det dagstødt;
di fær ein sjaa seg ikring og vinna meire av Pengar.
Og so trur eg daa det til deg, min Hermann, at vonom
fyrr du leider ei Brud med Heimanfylgja i Huset;
di at ein finsleg Kar kann sjølvsagt faa Gjenta, som rik er,
»Bra' nog er Huglaget visst, og Fortelnaden din, vesle Kona,
han er sannferdug, for so hev alt gjenget til som du sa' det.
Men, sjaa, betre er betre. Det skal ikkje alle fraa nyo
lika som me taka til uti alt baad' i Liv og i Lagning.
Ikkje skal alle slita som me og andre laut gjera.
Aa, kor heppen er han, som fær fraa Fader og Moder
velstellte Huset, og som kann fli det med Frægd og med Framgang!
Tungt er Tiltaket jamt, men tyngst vil Busetningi vera.
Mangt lyt Menneskje ha', og allting dyrkast det dagstødt;
di fær ein sjaa seg ikring og vinna meire av Pengar.
Og so trur eg daa det til deg, min Hermann, at vonom
fyrr du leider ei Brud med Heimanfylgja i Huset;
di at ein finsleg Kar kann sjølvsagt faa Gjenta, som rik er,
