Side:Fylgjesvennen.djvu/3

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


Bøn.

Vaar Herre og vaar Gud! me koma til deg og vil beda deg um Styrke og Magt til at kunna vera dine rette Fylgjeſveinar. Av eigi Kraft kann me det inkje, det veit du, og du heve ſagt oſs, at me ſkal taka Krosſen upp og fylgja deg etter. So lyt du hjelpa oſs, du vaar kjære Herre og Frelſar, ſom er ſterk i det veike, du lyt hjelpa oſs til at faa ein Hug, ſom er viljug til at taka Krosſen upp, og ein Rygg, ſom er ſterk nog til at bera honom etter deg. Du heve fulla ſynt fyrr, at du kann ſkapa um eit Mannahjarta, du heve ſynt i den Flokk av Pinſlarvitne, ſom no kranſa deg ſom ei Sky, at Jeſu Namn kann traasſa Baal og Brand og Sverd og Pinſlor, at Jeſu Namn kann fylla Hjartat med Song midt i Sorg, med Gleda midt i Trengſla, med Takk midt i Verk og Vaade. So kom daa til oſs med din Heilage-Ande, og ſtyrk det veike Hjartat vaart til at kunna vitna um deg i Ord og Gjerd alle vaare Livedagar, hjelp oſs til at kunna ſyngja i dei myrke Dagar ſo hugheilt ſom Luther ſong:

„Og taka dei vaart Liv,
Gods, Æra, Born og Viv;
Lat fara, um ſo er,
Me endaa Siger fær,
Guds Rike vaart ſkal vera.“


Tekſt.
Ap. Gj. 6, 8—15 og 7, 54—60.

„Men Stefanus full av Naade og Kraft gjorde Under og ſtore Teikn millom Folket. Men ſume ſtoda fram, ſom høyrde til den Synagoga, ſom verd kallad