Side:A O Vinje - Storegut.djvu/90

— 91 —

Fyr Mannen det aa vera god
til Slutt er best.

Fyr alle mine tunge Slag
eg hadde fulle Vederlag,
naar Alt kjem inn;
verd alt gjort upp til sidste Dag,
eg endaa vinn.

Daa Storegut til Jord eg bar,
var detta fyr den gamle Far
vel helder kaldt.
Men Minnet mitt um det, han var,
det sonar alt.

Eg enno ser hans Andlitsdrag.
At størst han gjekk i alle Lag,
er stødt meg nær.
Eg drøymer um’n Nott og Dag;
mitt Liv det er.

Det Mannen ynskjer mest eg vann,
at etter seg eit Minne han
i Livet fær.
Det einaste eg gjera kann,
det syngja er.

Eg ser og syng, um eg verd blind,
um Grønelid og Glittretind
og Borddals-Nut.
Eg syng til dess eg sovnar inn
og andar ut.