Denne siden er ikke korrekturlest
— 85 —
Og Bølingen han beljar i,
der nedanfyr’ haa stod:
han høyrde Smell og Røyken saag
og kjende Eim av Blod.
der nedanfyr’ haa stod:
han høyrde Smell og Røyken saag
og kjende Eim av Blod.
Han slapp ’kje upp, so Mordets Mann
fekk Tid og Stund og Fred,
til Storegut aa mura væl
der kav i Urdi ned.
fekk Tid og Stund og Fred,
til Storegut aa mura væl
der kav i Urdi ned.
Han kvart eit Liv, som kom der upp,
av Vegen rydja laut:
Han ladde Rifla si paany
og likeins Blaamann skaut.
av Vegen rydja laut:
Han ladde Rifla si paany
og likeins Blaamann skaut.
Den heile Nott stod Bølingen
og ventad Storegut,
og daa han so ’kje kom, dei tok
ved Solar-Koma ut.
og ventad Storegut,
og daa han so ’kje kom, dei tok
ved Solar-Koma ut.
Dei kom so sveitt, at kring deim stod
der tjukke Toku-Eim,
so kom dei fram mot Middagstid
til Havradalen heim.
der tjukke Toku-Eim,
so kom dei fram mot Middagstid
til Havradalen heim.
Det fyrste dei fekk Folk aa sjaa,
dei Hovud rist’ og skok;
og bar med Bur og Beljing paa,
som ingen Ende tok.
dei Hovud rist’ og skok;
og bar med Bur og Beljing paa,
som ingen Ende tok.
Og daa so Folk fekk detta sjaa,
som var eit Under stort,
som var eit Under stort,
