Side:A O Vinje - Storegut.djvu/54

— 55 —

Eg gjorde det, som kom paa meg,
til aa faa Heren full.
Eg hadde mange Søner, eg,
men litet Gods og Gull.

I Striden Husmanns-Sonen laut
og fekk ’kje vera lat.
Men Gardemannen gav eit Naut,
og Son hans heima sat.

Det er dei tronge tunge Kor
i denne Striden vaar:
Den, som hev’ minst aa strida for,
han fær dei største Saar.

Den Krig er ingen Barnaleik:
det tek i kvar ein Led,
so Mannen, som er sjuk ell’ veik,
han siger ende ned.

I Torst’ og Sult med Skreppa stor,
av Regn og Sveite bløytt,
du gjeng, til paa den kalde Jord
du sovnar armodstrøytt.

Du vekkjest upp mot Gry av Dag
i kvar ein Leden stiv.
Av Livet leid, du ynskjer Slag
mot slikt eit Illmannsliv.

Det tok for hardt paa Guten min,
han stakars yngste Knut.