Denne siden er ikke korrekturlest
— 24 —
Det gjeng ’n Olav baade godt og vondt.
At med mi Anne snart eg vardt forlikt,
veit Alle som med meg hev’ prøvat slikt.
Mi Tid var ute, Løysepass eg fekk,
og heim til Norge eg med Anne gjekk.
Daa gjekk det lett, um Foten tidt var saar.
Og me vardt endaa vigde same Vaar.
Det var den Vaaren, Grungebru vardt bygd.
Og Brudlaupet vardt spurt fraa Bygd til Bygd;
for det var der, at gamle Olav Bjaaland,
den Kjæmpekaren, dengde Hermod Aaland.
veit Alle som med meg hev’ prøvat slikt.
Mi Tid var ute, Løysepass eg fekk,
og heim til Norge eg med Anne gjekk.
Daa gjekk det lett, um Foten tidt var saar.
Og me vardt endaa vigde same Vaar.
Det var den Vaaren, Grungebru vardt bygd.
Og Brudlaupet vardt spurt fraa Bygd til Bygd;
for det var der, at gamle Olav Bjaaland,
den Kjæmpekaren, dengde Hermod Aaland.
So Garden etter Far min daa eg fekk,
og so ei Stund frametter godt det gjekk.
„D’er godt aa faa,“ so sagde tidt han Far,
„ei unge Kona og ein gamall Gard.
D’er lett med desse tvo aa liva væl;
og Skam faa den, som ei med det er sæl.“
og so ei Stund frametter godt det gjekk.
„D’er godt aa faa,“ so sagde tidt han Far,
„ei unge Kona og ein gamall Gard.
D’er lett med desse tvo aa liva væl;
og Skam faa den, som ei med det er sæl.“
Eg livde væl, men Lukka med meg braut:
Fyr kvart ein Barn eg fekk, eg mist’ eit Naut.
Tidt gjekk det paa: det jamleg var kvar Vaar,
og i det minste eit kvart-annat Aar.
Slikt var paatverke, og eg sleit meg sliten.
Min Barnaflokk vardt stor og Buskap liten.
Der mange Gjester kom kring vesle Fat.
Til fleire Munnar vardt der mindre Mat.
Fyr kvart ein Barn eg fekk, eg mist’ eit Naut.
Tidt gjekk det paa: det jamleg var kvar Vaar,
og i det minste eit kvart-annat Aar.
Slikt var paatverke, og eg sleit meg sliten.
Min Barnaflokk vardt stor og Buskap liten.
Der mange Gjester kom kring vesle Fat.
Til fleire Munnar vardt der mindre Mat.
