Denne siden er ikke korrekturlest
— 20 —
Olav høyrer Musik og Song i Byen.
Den fyrste Gong eg kom til Byen,
daa var eg alt ein vaksen Gut.
Fraa Fjell, som stinga upp mot Skyenn’,
lik Bekk mot Fjorden rann eg ut.
I Dalen der og upp paa Flyenn’
eg las og kvad so mangt eit Dikt,
og hadde myket høyrt um Byen,
men trudde aldri det var slikt.
daa var eg alt ein vaksen Gut.
Fraa Fjell, som stinga upp mot Skyenn’,
lik Bekk mot Fjorden rann eg ut.
I Dalen der og upp paa Flyenn’
eg las og kvad so mangt eit Dikt,
og hadde myket høyrt um Byen,
men trudde aldri det var slikt.
Daa fann eg det, som fyrst eg drøymde,
daa eg til Kyrkja hadde køyrt.
Daa høyrd’ eg klaart det, tidt eg gløymde
og hadde som i Berget høyrt.
Daa var det slikt, at Taarer strøymde;
for alt forklaarat daa eg fann.
Og i mit Minne det eg gøymde,
so eg det aldri gløyma kann.
daa eg til Kyrkja hadde køyrt.
Daa høyrd’ eg klaart det, tidt eg gløymde
og hadde som i Berget høyrt.
Daa var det slikt, at Taarer strøymde;
for alt forklaarat daa eg fann.
Og i mit Minne det eg gøymde,
so eg det aldri gløyma kann.
Um Fossegrimen mang ein talar;
men han fekk aldri Hugen min. —
Aa ja! naar Hyrding-Gjenta jalar,
det kann væl vekkja Hugen din,
og likeins, naar i djupe Dalar
det kjem av Tonar som ei Flod.
Men annat er i desse Salar
med Tonar utav Eld og Glod.
men han fekk aldri Hugen min. —
Aa ja! naar Hyrding-Gjenta jalar,
det kann væl vekkja Hugen din,
og likeins, naar i djupe Dalar
det kjem av Tonar som ei Flod.
Men annat er i desse Salar
med Tonar utav Eld og Glod.
