Side:A O Vinje - Blandkorn.djvu/49

45

Aa gjeva seg i Kast med deim
er som du Thor skuld’ sjaa,
daa han der ned i Jøtunheim
den Katten lyfte paa.
For kvert eit Tak, den Guten tok,
til Blod fraa Neglom brast,
han sleit paa Ryggen up ein Krok,
men Føtenne stod fast.

Du vandrar ut, og gjeng som ør;
sjølv Gamlingen verdt mjuk.
Om det gjeng godt, du inkje spør,
men skjelver liksom sjuk.
Fraa Gamalt gleid fraa Land til Land
den store Folkeflaum
som veltande fraa Strand til Strand
den djupe Havsens Straum.

Mot Fødelandet Ryggen snu
er hardt, min snilde Gut.
Du veit ’ki hot det duger, du,
fyrr du skal fara ut.
Men kvert mit Bein det slog i Knas
og Mergen ut det saug
og slengde Stubbanne med Fjas,
so dei ikringom flaug.