Side:"Haustbragd" av Marthine Emilie Strømme (1930).pdf/36

Fra Wikikilden
Hopp til navigering Hopp til søk
Denne siden er korrekturlest


dryss med diamantperlor, då rimfrosten frå natti brænast. Rogni i djupe raudbrune fløyelsmjuke far­ger, med kruna tung av mogne fruktklasar, veiftar trøystande til Ospi som skjelv med ho ventar at vin­teren skal koma.

Denne siden inneholder en illustrasjon som bør klippes ut og lastes opp til Commons.

SAND, NORD-ODAL

– – – – –

Stilt er vatnet, klår er himmelen. Han let seg famna av kvar ei bukt i elv og sjø. Himmel over ein, og himniel ikring ein! – – Ein skulde kje tru, det kunde finnast noko vondt, sårt eller sorgsamt. Stjernorne veifta og smiler, men vatnet gjeng sin eigen veg, ura endå ingen ansar det; havet dreg. – – Ein gjev heller ikkje ans på korleis bjerki sine blad stilt fell kring kvar sin stomn, fell for å verta dekt og gøymd. –– Og ein drøymer ikkje um kor

34