Møykjering-Visa
Møykjering-Visa.
Hardt aa halda ut:
enno ingen Gut!
Det er langt so lenge vona!
Mangein Gut saag eg,
som saag blidt paa meg.
Men, han tok meg ikkje til si Kona.
enno ingen Gut!
Det er langt so lenge vona!
Mangein Gut saag eg,
som saag blidt paa meg.
Men, han tok meg ikkje til si Kona.
Ung eg var ein Gong,
full av Dans og Song;
som den friske Blom eg blømde.
Gutar raudnad daa,
naar dei paa meg saa.
Men eg eldest, og dei fraa meg rømde.
full av Dans og Song;
som den friske Blom eg blømde.
Gutar raudnad daa,
naar dei paa meg saa.
Men eg eldest, og dei fraa meg rømde.
Kvende var eg greidt:
greet og log i eitt;
Blom fraa Blom med Gull paa Vengjer,
som eit Fivreld eg,
fauk og solad meg.
Men so vardt dei rædde meg, dei Drengjer.
greet og log i eitt;
Blom fraa Blom med Gull paa Vengjer,
som eit Fivreld eg,
fauk og solad meg.
Men so vardt dei rædde meg, dei Drengjer.
Ja, dei Drengjer er
blinde paa si Ferd,
stupa difyr tidt i Laupet.
Mangein spræker Karl,
gifter seg fyr Gard,
fær so ataat Gaasi med paa Kaupet.
blinde paa si Ferd,
stupa difyr tidt i Laupet.
Mangein spræker Karl,
gifter seg fyr Gard,
fær so ataat Gaasi med paa Kaupet.
Eg gjekk i den Tru:
er no berre du
gild, so vil deg Gutar hava.
Leik lik Soli paa
Havsens Bylgja blaa,
upp fraa Djupet Mannsens Aand vil kava.
er no berre du
gild, so vil deg Gutar hava.
Leik lik Soli paa
Havsens Bylgja blaa,
upp fraa Djupet Mannsens Aand vil kava.
Heile Verdi seg
knear ned fyr deg:
eg som alle Unge trudde.
Men alt etter som,
eg meg vende um,
vardt ho vrong, og Ryggen aat meg snudde.
knear ned fyr deg:
eg som alle Unge trudde.
Men alt etter som,
eg meg vende um,
vardt ho vrong, og Ryggen aat meg snudde.
Livet er so gjævt,
ja so haagt og hævt,
at det ingen kan fortelja.
Med kvar Dag og Kveld,
Prisen nokot fell,
til me fyr eit Givekaup det selja.
ja so haagt og hævt,
at det ingen kan fortelja.
Med kvar Dag og Kveld,
Prisen nokot fell,
til me fyr eit Givekaup det selja.
Tyngst aa halda ut
er den Gjente-Sut,
ut av Mange Ein aa taka.
So eg Suti slapp,
at eg Alle glapp.
Soleids skulde Lagnaden det maka.
er den Gjente-Sut,
ut av Mange Ein aa taka.
So eg Suti slapp,
at eg Alle glapp.
Soleids skulde Lagnaden det maka.
Baade eg og du,
maa paa Lagnad tru,
skal me halda ut aa bida.
Gjenom alle Raad
gjeng ein løynleg Traad,
anten me faa gledast elder lida.
maa paa Lagnad tru,
skal me halda ut aa bida.
Gjenom alle Raad
gjeng ein løynleg Traad,
anten me faa gledast elder lida.
Einsam paa min Veg,
slit og strævar eg;
men det kan so litit muna.
Største Blomen maa
altid stydjast paa:
Gjenta skapt er til aa verda Kona.
slit og strævar eg;
men det kan so litit muna.
Største Blomen maa
altid stydjast paa:
Gjenta skapt er til aa verda Kona.
Um ’kje Mann eg fekk,
som eg etter gjekk,
fekk eg endaa meg ein Broder.
God og blid eg daa
skal fyr Andres Smaa,
og fyr kvar som lider, vera Moder.
som eg etter gjekk,
fekk eg endaa meg ein Broder.
God og blid eg daa
skal fyr Andres Smaa,
og fyr kvar som lider, vera Moder.
Lat so andre daa
seg ein Kjærast faa!
Eg skal ingi Ovund bera.
Var meg Verdi harm,
eg skal i min Barm
meg det beste Himmerike gjera.
Aasmund Vinje. (Or „Dølen“).
seg ein Kjærast faa!
Eg skal ingi Ovund bera.
Var meg Verdi harm,
eg skal i min Barm
meg det beste Himmerike gjera.
Aasmund Vinje. (Or „Dølen“).