Gamle Stev elder «Frøde-Vers»
Gamle Stev elder „Frøde-Vers.“
Tone av Draumkvæde. El. Hava me gløymt vaare gamle Stev.
Det skal ingen unger gjera
gamalle Mannen Hæde:
han gjeng aa studdrar med sinom Stave
og slit inkje Skarlaks Klæde.
Det skal ingen unger gjera
gamalle Mannen Hæde:
han gjeng aa studdrar med sinom Stave
og slit inkje Skarlaks Klæde.
Ingen Fuglen flyger so haagt,
som Graagaasi med sine Ungar,
og ingen Ormen sting so saart,
som falske Mannetunga.
som Graagaasi med sine Ungar,
og ingen Ormen sting so saart,
som falske Mannetunga.
Drukken Manns Ord er Draumom likt,
det føre dei ingen fyr Øyra!
han talar so myket um Eftan,
han vil ’kje um Morgon høyra.
det føre dei ingen fyr Øyra!
han talar so myket um Eftan,
han vil ’kje um Morgon høyra.
Eg tykjer det, nær eg siter hjaa deg,
som eg sat uti Solskin bjarte:
nær eg og du me skiljast aat,
daa rivnar i Hug og Hjarta.
som eg sat uti Solskin bjarte:
nær eg og du me skiljast aat,
daa rivnar i Hug og Hjarta.
Eg tykjer det, nær eg siter hjaa deg,
som eg sat uti Solskin bjarte:
nær eg og du me finnast att,
daa gledast baad’ Hug og Hjarta.
som eg sat uti Solskin bjarte:
nær eg og du me finnast att,
daa gledast baad’ Hug og Hjarta.
Eg tykjer so vænt um ditt gule Haar,
som Epli drupa aa Kviste:
sæl var den, som deg mund’ faa, —
Gud betre den, som miste!
som Epli drupa aa Kviste:
sæl var den, som deg mund’ faa, —
Gud betre den, som miste!
Gakk burt ifraa meg, du unge Viv!
du græt inkje fyr meg lenger!
Eg tykjer Hjartat i meg verkjer,
naar eg ser dina Taaror renner.
du græt inkje fyr meg lenger!
Eg tykjer Hjartat i meg verkjer,
naar eg ser dina Taaror renner.
Eg heve so vondt i Hugen min;
eg veit inkje, kven det velder:
um eg legg aldri so Augo ihop,
so fær eg ’kje sova helder.
eg veit inkje, kven det velder:
um eg legg aldri so Augo ihop,
so fær eg ’kje sova helder.
Ute so stender Hesten min
og grøne Høyet kjamsar,
og sjølve so gjeng eg i Drykkjestova
og ser korso Folket dansar.
og grøne Høyet kjamsar,
og sjølve so gjeng eg i Drykkjestova
og ser korso Folket dansar.
Ute so stender Hesten din,
han er baade vesall og vaater:
sjølve gjeng du i Drykkjestova
og er baade glad og kaater.
han er baade vesall og vaater:
sjølve gjeng du i Drykkjestova
og er baade glad og kaater.
Reven han diltar Jordet ikring,
og Haren hoppar i Rugen:
ho er inkje god aa gilja den Møy,
som heve ein annan i Hugen.
og Haren hoppar i Rugen:
ho er inkje god aa gilja den Møy,
som heve ein annan i Hugen.
Gauken er graa, han gjel um Vaarom,
og Ljodet ber fram med Lide:
d’er fulla godt aa gilja den Møy,
som allstødt svarar med Blide.
og Ljodet ber fram med Lide:
d’er fulla godt aa gilja den Møy,
som allstødt svarar med Blide.
Der tykjer meg er vænt aa vera,
der Drosi dansar med Drengjom;
Gauken gjel i grøne Lid,
og Fuglarne skaka Vengjom.
der Drosi dansar med Drengjom;
Gauken gjel i grøne Lid,
og Fuglarne skaka Vengjom.
Fenaden gjeng under Elkans-Nuten,
det er so vænt aa sjaa;
Hesten hoppar i Krykkjo-Kleivann,
og han heve Bjølla paa.
det er so vænt aa sjaa;
Hesten hoppar i Krykkjo-Kleivann,
og han heve Bjølla paa.
Vænt er der i Vaage-Lidann,
nær Lauvet og Graset gror,
men endaa vænar paa Kvamms-Fjorden
nær Gunnar og Kari ror.
nær Lauvet og Graset gror,
men endaa vænar paa Kvamms-Fjorden
nær Gunnar og Kari ror.
Vænt er der med Vinings-Kyrkja
nær Bruderna gjeng i Flokkar;
dei tarv ikkje bry seg fyr Ljoset bera,
det lyser av Brudarlokkar.
nær Bruderna gjeng i Flokkar;
dei tarv ikkje bry seg fyr Ljoset bera,
det lyser av Brudarlokkar.
Vænt er der med Vinings-Kyrkja,
nær Brudi ho kjem inn:
dei tarv ikkje bry seg fyr Ljoset bera,
det lyser av Blomekinn.
nær Brudi ho kjem inn:
dei tarv ikkje bry seg fyr Ljoset bera,
det lyser av Blomekinn.
Haaret hev ho som Tiritunga,
og Halsen er som Mjell,
og Augo er i Hausen sjaa,
som Soli kjem upp-aa Fjell.
og Halsen er som Mjell,
og Augo er i Hausen sjaa,
som Soli kjem upp-aa Fjell.
Hanen sit paa Burs-Hella,
og Bonden giv honom Korn;
Rakken reikar i Bakkom nord,
og Hyrdingen blæs i Horn.
og Bonden giv honom Korn;
Rakken reikar i Bakkom nord,
og Hyrdingen blæs i Horn.
Hyrdingen sit paa Berget
og ser imote Sol:
so gleder han seg mot Kvelden,
som Borni gjera mot Jol.
og ser imote Sol:
so gleder han seg mot Kvelden,
som Borni gjera mot Jol.
Kalder Graut og Geiteskyr,
det er no Hyrdings Rett:
og naar han kjem i Stødls-Trømen,
daa jalar han so lett.
det er no Hyrdings Rett:
og naar han kjem i Stødls-Trømen,
daa jalar han so lett.
Eg var meg ut paa Gladheims Berget,
eg saag meg ut saa vide:
Gjenta leikad i Hugen min,
som spunne Gullet, det fride.
eg saag meg ut saa vide:
Gjenta leikad i Hugen min,
som spunne Gullet, det fride.
Eg skulde giva til sprettan Rauden,
fagrast’ i Stallen stender,
um Gjenta var so glad i meg,
som Logen i Lauvet brenner.
Etter Landstads „Norske Folkeviser.“
fagrast’ i Stallen stender,
um Gjenta var so glad i meg,
som Logen i Lauvet brenner.
Etter Landstads „Norske Folkeviser.“