Gamle Olav sonlaus
Gamle Olav sonlaus.
„Eg stend som paa Roti eit turkat Tre,
naar det er kvistat og kartat;
so flekkjer det Borken og rotnar ned
og ligg der soppat og svartat;
so gjeng det i Mold som ein morken Ved.
naar det er kvistat og kartat;
so flekkjer det Borken og rotnar ned
og ligg der soppat og svartat;
so gjeng det i Mold som ein morken Ved.
Ja dei, som eg elskad, dei døydde av,
den eine etter den annan.
Han Gleda tok atter, som Gleda gav.
Men undarlegt er fyr Mannen
aa ganga som eg paa si eigi Grav.
den eine etter den annan.
Han Gleda tok atter, som Gleda gav.
Men undarlegt er fyr Mannen
aa ganga som eg paa si eigi Grav.
Fyr sonlauser Mann er einsamt og audt,
der vonlaus han gjeng og veiknar.
Alt ligg her ikringum meg svart og snaudt.
Fyr blikkrande Blad eg bleiknar.
Eg fæler eit Liv, som fyr meg er daudt.
der vonlaus han gjeng og veiknar.
Alt ligg her ikringum meg svart og snaudt.
Fyr blikkrande Blad eg bleiknar.
Eg fæler eit Liv, som fyr meg er daudt.
Og Soli er kald og Maanen er varm.
— Dei Straalarne ei meg høva —
Framfyre meg seer eg min Likferdskarm,
og gamle Minne meg kjøva,
og Staven ei styrkjer min gamle Arm.
— Dei Straalarne ei meg høva —
Framfyre meg seer eg min Likferdskarm,
og gamle Minne meg kjøva,
og Staven ei styrkjer min gamle Arm.
I minste Straaet eg snaavar i Koll,
so valne er Føterne mine.
Og Tanken flyt burt som Vatten i Saald,
den eine og alle hine.
Og Maten i Munnen verd som til Mold.
so valne er Føterne mine.
Og Tanken flyt burt som Vatten i Saald,
den eine og alle hine.
Og Maten i Munnen verd som til Mold.
So ber eg paa Son min med Skjelv i Kne
og dimmande Auga taarett.
So firar i Gravi eg Beini ned,
og leser so Fadervaaret.
So kjem eg snart etter i Herrens Fred.“
Aasmund Vinje. (Or „Storegut“).
og dimmande Auga taarett.
So firar i Gravi eg Beini ned,
og leser so Fadervaaret.
So kjem eg snart etter i Herrens Fred.“
Aasmund Vinje. (Or „Storegut“).