Gaml’ Olav paa Legd
Det norske Samlaget, (s. 90–92).
Gaml’ Olav paa Legd.
Paa Legd eg ligg. So dit det bar!
Eg miste Born, eg miste Gard.
Med alt gjekk ut.
Eg miste alt, som kjært meg var,
ja Storegut.
Eg miste Born, eg miste Gard.
Med alt gjekk ut.
Eg miste alt, som kjært meg var,
ja Storegut.
Men, Hausten betre er en Vaar.
I mine siste Liveaar
no finn eg Ro.
Og Gud skje Lov, at alle Saar
dei atter gro.
I mine siste Liveaar
no finn eg Ro.
Og Gud skje Lov, at alle Saar
dei atter gro.
Dei fleste Folk eg snilde fann.
Og enno ynskjer ingen Mann,
at eg skal døy:
Eg Visor kved og gleda kann
baad’ Mann og Møy.
Og enno ynskjer ingen Mann,
at eg skal døy:
Eg Visor kved og gleda kann
baad’ Mann og Møy.
Mot Lygn og List eg altid stod.
Med all mi Synd det gjev meg Mod
og trøystar mest.
Fyr Mannen det aa vera god
til Slutt er best.
Med all mi Synd det gjev meg Mod
og trøystar mest.
Fyr Mannen det aa vera god
til Slutt er best.
Fyr alle mine tunge Slag
eg hadde fulle Vederlag,
naar Alt kjem inn;
verd alt gjort upp til sidste Dag,
eg endaa vinn.
eg hadde fulle Vederlag,
naar Alt kjem inn;
verd alt gjort upp til sidste Dag,
eg endaa vinn.
Daa Storegut til Jord eg bar,
var detta fyr den gamle Far
vel helder kaldt.
Men Minnet mitt um det, han var,
det sonar alt.
var detta fyr den gamle Far
vel helder kaldt.
Men Minnet mitt um det, han var,
det sonar alt.
Eg enno ser hans Andlitsdrag.
At størst han gjekk i alle Lag,
er stødt meg nær.
Eg drøymer um’n Nott og Dag;
mitt Liv det er.
At størst han gjekk i alle Lag,
er stødt meg nær.
Eg drøymer um’n Nott og Dag;
mitt Liv det er.
Det Mannen ynskjer mest eg vann,
at etter seg eit Minne han
i Livet fær.
Det einaste eg gjera kann,
det syngja er.
at etter seg eit Minne han
i Livet fær.
Det einaste eg gjera kann,
det syngja er.
Eg ser og syng, um eg verd blind,
um Grønelid og Glittretind
og Borddals-Nut.
Eg syng til dess eg sovnar inn
og andar ut.
um Grønelid og Glittretind
og Borddals-Nut.
Eg syng til dess eg sovnar inn
og andar ut.
Eg syng fyr Folk i Haug og Horg,
at Gut fyr Gjenta gjekk i Borg
og fridd’a ut.
Eg syng fyr deim um Elsk og Sorg
og Storegut.
at Gut fyr Gjenta gjekk i Borg
og fridd’a ut.
Eg syng fyr deim um Elsk og Sorg
og Storegut.
Det vermer meg, um eg er graa,
naar eg fyr Songen min kann faa
ein Gledarlaat.
Men ingenting slikt biter paa
som Gjentegraat.
naar eg fyr Songen min kann faa
ein Gledarlaat.
Men ingenting slikt biter paa
som Gjentegraat.
Mot Tungsinn altid Gjenta traar.
Ein Song um Sorg og Hjartasaar
ho likar best.
Til Graaten tek ho altid, naar
ho elskar mest.
Ein Song um Sorg og Hjartasaar
ho likar best.
Til Graaten tek ho altid, naar
ho elskar mest.
Det Bakken upp fyr Alle ber,
og Vegen er fyr Alle her
so smal og trong.
I Livet er slik Sorg, at der
er nog fyr Song.
og Vegen er fyr Alle her
so smal og trong.
I Livet er slik Sorg, at der
er nog fyr Song.