Den Dag kjem aldri, at eg deg gløymer
Den Dag kjem aldri, at eg deg gløymer.
Stevtone.
1. Den Dag kjem aldri, at eg deg gløymer;
for um eg søver, eg um deg drøymer.
Um Natt og Dag er du lika nær,
og best eg ser deg, naar myrkt det er.
1. Den Dag kjem aldri, at eg deg gløymer;
for um eg søver, eg um deg drøymer.
Um Natt og Dag er du lika nær,
og best eg ser deg, naar myrkt det er.
2. Du leikar kringum meg, der eg vankar.
Eg høyrer deg, naar mit Hjarta bankar.
Du stødt meg fylgjer paa Ferdi mi,
som Skuggen gjeng etter Soli si.
Eg høyrer deg, naar mit Hjarta bankar.
Du stødt meg fylgjer paa Ferdi mi,
som Skuggen gjeng etter Soli si.
3. Naar nokon kjem og i Klinka rykkjer,
d’er du, som kjem inn til meg, eg tykjer:
Eg sprett fraa Stolen og vil meg te,
men snart eg sig atter ende ned.
d’er du, som kjem inn til meg, eg tykjer:
Eg sprett fraa Stolen og vil meg te,
men snart eg sig atter ende ned.
4. Naar Vinden lint uti Lauvet russlar,
eg trur d’er du, som gjeng der og tusslar;
naar sumt der burte eg ser seg snu,
eg kvekk og trur, det maa vera du.
eg trur d’er du, som gjeng der og tusslar;
naar sumt der burte eg ser seg snu,
eg kvekk og trur, det maa vera du.
5. I kver som gjeng og som rid og kjøyrer,
d’er deg eg ser; deg i alt eg høyrer:
i Song og Fløyte- og Fele-Laat,
men endaa best i min eigen Graat.
Aasmund Vinje. (Or „Storegut“).
d’er deg eg ser; deg i alt eg høyrer:
i Song og Fløyte- og Fele-Laat,
men endaa best i min eigen Graat.
Aasmund Vinje. (Or „Storegut“).